مقاله بررسي ميزان بقاي بيماران دچار سرطان مري تحت کموراديوتراپي پس از جراحي و کموراديوتراپي به تنهايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانشگاه علوم پزشکي گيلان از صفحه ۱۳ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان بقاي بيماران دچار سرطان مري تحت کموراديوتراپي پس از جراحي و کموراديوتراپي به تنهايي
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برداشتن مري
مقاله پرتودرماني
مقاله پيش آگهي
مقاله سرطان هاي مري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: آقاجان زاده منوچهر
جناب آقای / سرکار خانم: رحيمي عباس
جناب آقای / سرکار خانم: پرتويان مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: گل علي زاده دينا
جناب آقای / سرکار خانم: مقدم نيا محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: به رغم اين که در درمان سرطان مري موفقيت هايي بدست آمده است ولي هنوز اين بدخيمي به صورت بيماري پيشرفته موضعي با پيش آگهي بسيار ضعيف بروز مي کند.
هدف: ارزيابي تاثير کموراديوتراپي پس از جراحي(CRT-S)  و کموراديوتراپي(CRT)  تنها در پيش آگهي اين بيماران.
مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع توصيفي – تحليلي و گذشته نگر بود که در سال ۱۳۸۷ در بخش جراحي و راديوتراپي بيمارستان رازي رشت انجام شد. ۷۱ بيمار از سال ۱۳۸۳ الي ۱۳۸۵ ارزيابي شدند. پرونده هاي بيماراني که کموراديوتراپي تنها شده بودند و بيماراني که ابتدا جراحي و سپس کموراديوتراپي شده بودند تفکيک و ارزيابي شد. نتايج با نرم افزارspss  بررسي و با آزمون هاي آماري بقا،Kaplan-Meierو  Log-Rankتجزيه و تحليل شد.
نتايج: از ۷۱ بيمار، ۴۲ نفر (%۶۰) مرد و ۲۹ نفر (%۴۰) زن بودند. ميانگين سني آنها ۶۶±۱۰ ساله بود. از اين تعداد ۶۰ نفر (%۸۴٫۵) دچار SCC (سرطان سلول سنگفرشي)، ۵ نفر (%۷) دچار AC (آدنوکارسينوم) و ۶ مورد (%۸٫۵) هم با تشخيص سرطان بدون ذکر نوع بافت شناسي بودند. از اين تعداد ۴۸ نفر (%۶۸) درمان CRT و ۲۳ بيمار (%۳۲) درمان CRT-S  شده بودند. در بيماران با ابتلاي لنفاوي، بقا ۱۱٫۵ ماه و در افراد بدون درگيري لنفاوي ۱۴٫۵ ماه (P>0.005) و بقاي کل در بيماران زن و مرد به ترتيب ۱۳ و ۱۱٫۳ ماه بود که نشان از بقاي بهتر زنان نسبت به مردان داشت. بقاي کل در بيماران با درمان CRT، ۱۱٫۵ ماه و در بيماران CRT-S،۱۳  ماه بود (P>0.005). در کليه بيماران متوسط بقا ۱۲ ماه بود.
نتيجه گيري: با اين كه در بسياري از مطالعات به دنبال روش CRT-S بقاي بهتري نسبت به روش CRT وجود داشت، اما اختلاف در ميزان بقاي دو گروه معني دار نبود. بنابراين توصيه مي شود CRT به تنهايي به عنوان يکي از روش هاي درمان سرطان مري در نظر گرفته شود.