مقاله بررسي ميزان شيوع اضافه وزن و چاقي در بزرگسالان شهر شيراز در سال ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۸ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۴۳ تا ۴۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان شيوع اضافه وزن و چاقي در بزرگسالان شهر شيراز در سال ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اضافه وزن
مقاله چاقي
مقاله شيوع
مقاله نمايه توده بدني

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: توحيدي معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: کلانترهرمزي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: آدينه پور امير
جناب آقای / سرکار خانم: دباغ منش محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: سيادتان سيدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: رنجبرعمراني غلامحسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: شيوع چاقي در سال هاي اخير افزايش يافته است. چاقي يک عامل خطر براي ديابت نوع ۲، بيماري عروق کرونر، افزايش فشارخون و حتي مرگ ناگهاني مي باشد.
روش ها: در اين مطالعه که در سال ۱۳۸۷ در جمعيت ساکن شهر شيراز انجام شد، تعداد ۸۵۵ نفر با شيوه نمونه گيري سيستماتيک انتخاب شدند. اطلاعات آنتروپومتريک آنان از قبيل وزن و قد، اندازه گيري شد. نمايه توده بدني مطالعه گرديد. نمايه توده بدني ۲۹٫۹-۲۵ kg/m2 (BMI) به عنوان اضافه وزن و بيشتر از ۳۰ به عنوان چاقي تعريف شد.
يافته ها: شيوع اضافه وزن و چاقي در شيراز به ترتيب ۱/۳۷ درصد و ۹/۱۷ درصد بود. متوسط نمايه توده بدني در کل جمعيت ۶/۴±۹/۲۵ بود. شيوع اضافه وزن در مردان و زنان به ترتيب ۷/۴۲ درصد و ۱/۳۴ درصد بود. شيوع چاقي در مردان و زنان به ترتيب ۵/۱۰ درصد و ۹/۲۱ درصد بود.
نتيجه گيري: اين نتايج نشان مي دهد که شيوع اضافه وزن و چاقي در جمعيت شيراز رو به افزايش است و بايد راهبردهاي مشخص براي کاهش وزن در اولويت برنامه هاي بهداشتي قرار گيرد.