مقاله بررسي ميزان شيوع و حساسيت آنتي بيوتيکي استاف اورئوس در بيني پرسنل بخش جراحي بيمارستان بعثت همدان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۴۵ تا ۵۵ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان شيوع و حساسيت آنتي بيوتيکي استاف اورئوس در بيني پرسنل بخش جراحي بيمارستان بعثت همدان
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استاف اورئوس
مقاله حساسيت
مقاله مقاومت دارويي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: درخشان فر امير
جناب آقای / سرکار خانم: مماني مژگان
جناب آقای / سرکار خانم: نيايش امين
جناب آقای / سرکار خانم: عليخاني محمديوسف
جناب آقای / سرکار خانم: دارابي پيمان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: استاف اورئوس، يکي از مهمترين باکتري هاي بيماريزاي انساني است. در حدود ۲۰% افراد سالم، ناقل دائمي و ۶۰% ناقل متناوب استاف اورئوس هستند. حفره بيني يکي از محل هاي مهم کلونيزاسيون اين باکتري است. هدف اين مطالعه بررسي شيوع حاملين استاف اورئوس در بيني پرسنل درماني بخش هاي جراحي بيمارستان هاي آموزشي همدان و حساسيت آنتي بيوتيکي آن و مقايسه آن با افراد سالم جامعه بود.
مواد و روش ها: در يک مطالعه مورد شاهدي ۲۴۶ نفر (۱۲۳ نفر از پرسنل درماني بخش هاي جراحي بيمارستان هاي آموزشي همدان و ۱۲۳ نفر از کارکنان ستادي دانشگاه علوم پزشکي همدان) وارد مطالعه شدند. از هر نفر يک سواپ بيني جهت ايزولاسيون استاف اورئوس تهيه و مقاومت آنتي بيوتيکي آن با استفاده از آنتي بيوگرام تعيين شد. داده ها پس از استخراج توسط نرم افزار آماريSPSS 17  مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: ۱۷ نفر (۱۳٫۸%) از گروه مورد و ۱۴نفر (۱۱٫۴%) از گروه کنترل کشت مثبت براي استاف اورئوس داشتند که تفاوت آماري معني داري از نظر شيوع باکتري در دو گروه وجود نداشت (P=0.351). در گروه مورد، بين شيوع استاف اورئوس با نوع بخش، مدت زمان اشتغال و شغل تفاوت آماري معني داري وجود نداشت (P>0.05). در هر دو گروه تمامي بيماران به پني سيلين مقاوم و به وانکومايسين حساس بودند. در گروه مورد، تمامي بيماران به کليندامايسين مقاوم بودند. در گروه شاهد [Methicilin Resistant Staph Aureus (MRSA)] تمامي افراد به کوتريموکسازول و سفازولين حساس بودند. %۵۲٫۹ از افراد گروه مورد و %۳۵٫۷ از افراد گروه شاهد مقاوم به متي سيلين بودند.
نتيجه گيري: در مطالعه حاضر هر چند فراواني حاملين بيني استاف اورئوس در پرسنل درماني بخش هاي جراحي بيمارستان هاي آموزشي همدان بيشتر از جمعيت عادي بود، اما اين تفاوت از نظر آماري معني دار نبود. فراواني حاملين بيني در پرسنل بيمارستاني در مطالعه ما كمتر از مطالعات ساير مناطق مي باشد.