مقاله بررسي ميزان ماندگاري بر درمان در درمان نگهدارنده با متادون که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني شهيد صدوقي يزد از صفحه ۱۵۲ تا ۱۵۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان ماندگاري بر درمان در درمان نگهدارنده با متادون
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله متادون
مقاله درمان نگهدارنده
مقاله ماندگاري بر درمان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: ياسيني اردكاني سيدمجتبي
جناب آقای / سرکار خانم: احمديه محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: وفايي نسب محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: خلاصه زاده گلرسته
جناب آقای / سرکار خانم: دستجردي قاسم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: درمان نگهدارنده با متادون يك رويكرد شناخته شده اي جهت درمان وابستگي به مواد و به خصوص كاهش آسيب است. يكي از چالش هاي عمده دراين روش درماني ميزان ماندگاري در درمان است. هدف اين مطالعه بررسي ميزان ماندگاري بر درمان در درمان نگهدارنده با متادون است.
روش بررسي: در اين تحقيق بيماراني كه به مراكز درمان اعتياد دانشگاه علوم پزشكي شهيد صدوقي يزد مراجعه كرده بودند و تحت درمان نگهدارنده با متادون قرار گرفتند اين نمونه ها حداقل يك سال و حداكثر ۵/۲ سال مورد پيگيري قرار داشتند.
نتايج: در اين تحقيق ۱۵۵ بيمار با ميانگين سني۱۰± ۸/۳۵ سال با دامنه تغييرات ۶۲- ۱۸ سال مورد بررسي قرارگرفتند. ۸۰% مراجعين تحصيلات زير ديپلم داشتند. ۲/۴۳% سابقه مصرف حشيش و ۲/۵۴% سابقه مصرف الكل را ذكر كردند و ۷/۴۹% در منزل استيجاري زندگي مي كردند. ۶۰% بيماران به دليل مشكلات اقتصادي و ۵/۱۵% به دلايل قانوني و ۷/۶۷% به دليل فشار خانواده مراجعه كرده بودند. ۶/۳۱ % ترياك و شيره و۶۰% هرويين و ۴/۸% كراك مصرف مي كردند. در ۹/۲۱% از مراجعين، مصرف به روش تزريق بود. ۸/۷۶% حداقل يك رفتار پرخطر داشتند. ميانگين دوز متادون مصرفي ۳۵+۵/۸۶ ميلي گرم بوده است. ميانگين طول ماندگاري ۸۰ هفته با حدود اعتماد ۹۵% از ۹۰-۷۱ هفته بوده است. فراواني ريزش ۳/۳% در ماه اول، ۹/۱۳% در طول ۳ ماه اول، ۲/۲۳% در ۶ ماهه اول و ۸/۳۱% در سال اول و ۷/۴۱% در كل ريزش داشته اند. طول مدت بقا با سن رابطه مستقيم و معني داري داشت و همچنين با نوع ماده مصرفي و روش مصرف رابطه معني- داري داشت.
نتيجه گيري: با توجه به آمار بدست آمده از اين مطالعه كه ميزان ماندگاري بر درمان را كه تا يك سال ۲/۶۸ % و بالاي يك سال ۳/۵۸% مي باشد و مقايسه آن با مطالعات ديگر كه تقريباً همين ميزان را گزارش شده است مي توان نتيجه گرفت كه اين روش درماني مي تواند روش موثر در كنترل وابستگي به مواد باشد.