مقاله بررسي ميزان همپوشاني دندان هاي خلفي در دو تكنيك Improved interproximal panoramic program و Standard panoramic که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۱۲ تا ۲۰ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان همپوشاني دندان هاي خلفي در دو تكنيك Improved interproximal panoramic program و Standard panoramic
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پانوراميك
مقاله همپوشاني
مقاله پروگزيمال

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: گودرزي پور داريوش
جناب آقای / سرکار خانم: بريجاني نعيم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: يكي از معايب دستگاه هاي راديوگرافي پانوراميك همپوشاني سطوح پروگزيمال در تصاوير راديوگرافيك دندان هاي خلفي است. براي غلبه بر اين مشكل، اخيرا گزينه ايي تحت عنوان Improved interproximal mode در دستگاه Planemeca Promax ايجاد شده كه با ايجاد زاويه افقي كمتر با ناحيه تماس دنداني حين حركت دستگاه ميزان همپوشاني تصاوير راديوگرافي پانوراميك از دندان هاي خلفي به ويژه دندان هاي پرمولر را كاهش مي دهد. مطالعه حاضر با هدف تعيين ميزان همپوشاني دندان هاي خلفي در دو تكنيك Improved interproximal panoramic program و Standard panoramic انجام شد.
روش بررسي: يك مطالعه تشخيصي بر روي ۳۲ بيمار نيازمند راديوگرافي پانوراميك در دندان هاي خلفي در مسير روتين درمان و تشخيص خود با ميانگين سني ۲۷٫۳ سال انجام شد. هيچ يك از بيماران در دندان هاي خلفي خود Crowding نداشته و تمامي دندان هاي خلفي آنان موجود و بدون هرگونه ترميم بودند. راديوگرافي پانوراميك نمونه ها به صورت تصادفي با استفاده از تكنيك Improved interproximal panoramic و Standard panoramic با دستگاه Planmeca Promax انجام و همپوشاني نواحي پروگزيمال در تصاوير راديوگرافي به دست آمده به صورت Blind انجام شد. وجود همپوشاني در تصاوير دو گروه با فراواني نسبي و مطلق گزارش شد. مقايسه  دو گروه با آزمون Chi-square و برآورد نسبت شانس همپوشاني در دو گروه نسبت به يكديگر با آزمون رگرسيون تعيين شد.
يافته ها: در مجموع ميزان همپوشاني در تكنيك استاندارد برابر ۳۸٫۵% (۱۴۸ ناحيه از ۳۸۴ ناحيه تماس) و در تكنيك Improved interproximal برابر ۱۸٫۸% (۷۲ ناحيه از ۳۸۴ ناحيه تماس) برآورد شد، كه تفاوت آماري معني داري بين دو گروه به دست آمد (P<0.0001) .همپوشاني ناحيه تماس  دندان هاي ۵-۴ در تكنيك استاندارد، ۶۶٫۴% و در تكنيك اصلاح شده، ۳۹٫۱% بود. همچنين اين ميزان در دو تكنيك به ترتيب در ناحيه تماس دندان هاي ۶-۵ برابر ۳۹٫۱% و ۱۲٫۵% و در ناحيه تماس دندان هاي ۷-۶ برابر ۱۰٫۲% و ۴٫۷% به دست آمد. شانس همپوشاني در تكنيك استاندارد نسبت به تكنيكImproved ،  72/2برابر و در نواحي تماس دنداني ۵-۴ و ۶-۵ نسبت به ناحيه تماس دندان هاي ۷-۶ به ترتيب ۱۶٫۴۰ و ۴٫۶۱ برابر بيشتر برآورد گرديد (P<0.001، در تمامي موارد). با اين حال، تفاوتي در ميزان همپوشاني تصاوير برحسب نوع فك و سمت دهان بيماران ديده نشد.
نتيجه گيري: نتايج مطالعه حاضر نشان داد استفاده از تكنيك Improved interproximal panoramic در مقايسه با تكنيك استاندارد پانوراميك موجب كاهش آشكاري در ميزان همپوشاني سطوح پروگزيمال در تصاوير پانوراميك دندان هاي خلفي بيماران شده است. بنابراين استفاده از اين تكنيك براي افزايش دقت تشخيصي راديوگرافي پانوراميك در تشخيص پوسيدگي هاي پروگزيمالي توصيه مي شود. شايان ذکر است که تاثير اين گزينه در ساير قسمت هاي تصوير پانوراميک مي بايست مورد بررسي و تحقيق قرار گيرد.