مقاله بررسي ميزان کوتاهي باقيمانده از بيماري لگ کالوپرتس پس از روش هاي مختلف درمان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در كومش از صفحه ۲۰۴ تا ۲۰۸ منتشر شده است.
نام: بررسي ميزان کوتاهي باقيمانده از بيماري لگ کالوپرتس پس از روش هاي مختلف درمان
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيماري Legg calve perthes
مقاله کوتاهي باقيمانده
مقاله استوتومي
مقاله ارتوز ابداکشن

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ياوري كيا عليرضا
جناب آقای / سرکار خانم: قرباني امجد غلامرضا
جناب آقای / سرکار خانم: داوودپور خشايار
جناب آقای / سرکار خانم: صالح احسان

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: در بيماري (LCP) Legg calve porthes، کوتاهي باقيمانده اندام گرفتار منجر به لنگش و اختلال راه رفتن مي گردد. هدف اين مطالعه بررسي اختلاف طول اندام به روش دقيق راديوگرافي تله متريک به جاي روش مرسوم و پر خطاي باليني در پايان سن بلوغ و بررسي پاسخ جبراني طول استخوان هاي ران و تيبياي همان طرف مي باشد.
مواد و روش ها: کوتاهي باقيمانده اندام گرفتار در سن بلوغ اسکلتي به روش راديوگرافي تله متريک در ۴۶ بيمار مبتلا به بيماري LCP نمونه گيري شده به روش سرشماري، اندازه گيري و توسط راديولوژيست واحد گزارش شد. بيماران در سه گروه جراحي استئوتومي واروس (Femoral varus osteotomy, FVO)، ارتوز ابداکشن (Abduction aothosis – AO) و عدم درمان، هر کدام به تعداد مساوي ۱۶ بيمار طبقه بندي شده بودند و نتايج سه گروه با يک ديگر مقايسه گرديده است.
يافته ها: کوتاهي باقيمانده در گروه AO به وضوح بيش از گروه FVO و تا حدي بيش از گروه درمان نشده بود. طول استخوان ران در هر سه گروه تقريبا يکسان (به ترتيب به طور متوسط کوتاهي ۱۲٫۵mm در گروهAO ،۱۱٫۱mm  در گروه FVO و ۱۰٫۴mm در گروه درمان نشده) بود ولي طول استخوان تيبياي همان طرف به صورت معناداري در سه گروه متفاوت بود ( ۲٫۸mmکوتاهي در گروهAO ، ۱mm بلند شدن در گروه درمان نشده و ۱٫۶mm بلند شدن در گروه FVO ). مجموع کوتاهي اندام در گروه FVO کم تر و گروه AO بيش از همه (حتي بيش از گروه درمان نشده) بود.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد بروز پديده رشد جبراني استخوان تيبياي همان طرف عامل اختلاف طول کم تر و نتايج بهتر در گروه FVO بوده و علت کوتاهي قابل توجه استخوان ران گرفتار و استخوان درشت ني همان طرف در گروه AO آتروفي ناشي از کاهش استفاده از اندام (آتروفي ديس يوز) و توجيه کننده نتايج نامناسب نهايي باشد.