مقاله بررسي مکانيسم هاي آنتاگونيستي .Bacillus spp در کنترل پوسيدگي ريشه و طوقه خيار در اثر Pythium ultimum و P. aphanidermatum که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در حفاظت گياهان (علوم و صنايع كشاورزي) از صفحه ۴۴۵ تا ۴۵۶ منتشر شده است.
نام: بررسي مکانيسم هاي آنتاگونيستي .Bacillus spp در کنترل پوسيدگي ريشه و طوقه خيار در اثر Pythium ultimum و P. aphanidermatum
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پوسيدگي ريشه و طوقه خيار
مقاله Pythium aphanidermatum ،P. ultimum ،Bacillus
مقاله آنتاگونيست

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صفري اصل فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: روحاني حميد
جناب آقای / سرکار خانم: فلاحتي رستگار ماهرخ
جناب آقای / سرکار خانم: جهانبخش وحيد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
تعداد ۲۷۰ استرين باکتري از خاک ريزوسفر خيار در مزارع شهرستان تنکابن (استان مازندران) خالص سازي گرديد. قابليت آنتاگونيستي استرين هاي باکتري در مقابل دو گونه Pythium ultimum و P. aphanidermatum به روش کشت متقابل مورد ارزيابي قرار گرفت. ۱۳ جدايه که هاله بازدارندگي بيش از ۱۰ ميليمتر ايجاد کردند به عنوان استرين برتر براي مطالعات بيشتر انتخاب شد. بررسي هاي مرفولوژيک، فيزيولوژيک، بيوشيميايي و نقوش پروتئيني استرين هاي برتر نشان داد که اين استرين ها متعلق به ۴ گونه B2) B. subtilis، B3، B4، B5، B6 و (B7، B. marinus (B1 و (B13، B8) B. licheniformis و (B9، B10) B. circulance،(B12  بوده و استرين B11 به عنوان Bacillus sp. شناسايي گرديد. مکانيسم آنتاگونيستي استرين ها از نظر تاثير ترشحات مايع، ترکيبات فرار، آنزيم هاي سلولاز، پروتئاز و آنتي بيوتيک سورفکتين روي رشد پيتيوم هاي ذکر شده در شرايط in-vitro مورد بررسي قرار گرفت. از اين نظر استرين ها رفتاري بسيار متفاوت نشان دادند. فعال ترين آنها از نظر ترشحات مايع و ترکيبات فرار به ترتيب استرين هاي B12، B11، B7، B3 و B9، B8، B6،B5 بودند که ۱۰۰ درصد از رشد کلني P. ultimum جلوگيري کردند. در حاليکه استرين هاي) B14 ترشحات مايع) و) B11 ترکيبات فرار) تنها توانستند ۱۳٫۷ و ۴٫۴۴ درصد رشد کلني P. ultimum را کاهش دهند. بررسي هاي گلخانه اي روي قابليت بيوکنترلي استرين ها نشان داد که تمامي آنها قادر به کاهش پوسيدگي هاي ناشي از دو گونه پيتيوم روي گياهچه خيار مي باشند. موثرترين آنها استرين هاي B7، B8،B13  و B14 بودند که توانستند بيماري ناشي از هر دو گونه پيتيوم را بطور توام بين ۷۵ تا ۱۰۰ درصد کنترل کنند. از نظر اثر رشدي استرين ها روي گياه مشخص شد که استرين B7 روي رقم سوپردومينوس و استرين B13 روي رقم نت وت فرانسه به ترتيب با ايجاد ۸۵٫۶ و ۴۴٫۴ درصد افزايش وزن تر گياهچه ها نسبت به شاهد بهتر از ديگر استرين ها مي باشند. بررسي همبستگي بدست آمده بين شاخص هاي مربوط به مکانيسم هاي آنتاگونيستي استرين ها در شرايط آزمايشگاه و قابليت بيوکنترلي آنها در شرايط گلخانه نشان داد که همبستگي قابل قبولي بين شاخص مربوط به اثر ترشحات مايع استرين ها روي بازدارندگي از رشد ميسليومي دو گونه پيتيوم در شرايط in-vitro و قابليت بيوکنترلي آنها در شرايط گلخانه وجود دارد، اين همبستگي براي P. ultimum و P. aphanidermatum به ترتيب -۰٫۴۵ns و -۰٫۶۷** تعيين گرديد. در حاليکه همبستگي بالا و معني داري به ترتيب -۰٫۹۳** و -۰٫۷۹** (در مورد دو گونه ذکر شده) بين اثر رشدي استرين ها روي گياهچه و شاخص پوسيدگي ريشه آنها در شرايط گلخانه مشاهده شد.