مقاله بررسي نتايج کاهش فشار مرکزي سر فمور و تزريق مغز استخوان در درمان نکروز آواسکولر سر فمور که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در نشريه جراحي ايران از صفحه ۳۳ تا ۳۸ منتشر شده است.
نام: بررسي نتايج کاهش فشار مرکزي سر فمور و تزريق مغز استخوان در درمان نکروز آواسکولر سر فمور
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نکروز آواسکولر
مقاله دريل کردن
مقاله مغز استخوان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: سياوشي بابك
جناب آقای / سرکار خانم: گوران سوادكوهي داريوش
جناب آقای / سرکار خانم: سادات ميرمصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: زهتاب محمدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: غيليان محمدمهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: نکروز آواسکولر سر فمور امروزه يکي از معضلات بيماران ارتوپدي است. در مراحل پيشرفته و تخريب مفصل، درمان مشخص تر است. ولي در مراحل اوليه بيماري سعي در حفظ سر فمور است، ولي روش ارجح آن مورد توافق همگان نيست. کاهش فشار دروني سر فمور با دريل کردن تا زير غضروف سر فمور همراه با يکي از انواع گرافت هاي استخواني يا مشابه آن با نتايج متفاوتي معرفي شده اند. در اين مطالعه از دريل کردن و تزريق مايع مغز استخوان در محل دريل استفاده شده است.
مواد و روش ها: نهايتا ۱۸ بيمار (۲۳ هيپ) وارد مطالعه شدند. شرط ورود به مطالعه وجود مرحله ۱ يا ۲ نکروز آواسکولر سر فمور در حداقل يک هيپ، عدم وجود سابقه جراحي روي هيپ مبتلا و سن زير ۵۰ سال بود. براي بيماران دريل کردن گردن و سر فمور تا قسمت درگير انجام شد و سپس مايع مغز استخوان حاصل از بال ايليوم در محل تزريق شد. بيماران در فواصل ۳ و ۶ و ۱۲ هفته و ۶ و ۱۲ ماه با راديوگرافي ساده از نظر بروز تغييرات شکل سر فمور و ورود به مرحله بالاتر بررسي شدند. نتايچ بدست آمده با تست فيشر ارزيابي شدند.
يافته ها: بسياري از بيماران که در ابتداي مطالعه در مرحله ۲ بيماري بودند (۱۸ هيپ) عليرغم درمان انجام شده در ماه ششم علايم تخريب سر فمور را نشان دادند (۱۶ هيپ ۸۸%) ولي بيماران که در ابتدا در مرحله ۱ بودند (۵ هيپ) تعداد بيشتري شان تا پايان يک سال دوام آوردند و به مرحله بالاتر وارد نشدند (۱ هيپ ۲۰% تخريب بيشتر نشان داد).
نتيجه گيري: بنظر مي رسد با توجه به نتايج بدست آمده از آزمون فيشر، روش مورد استفاده روشي موثر در جلوگيري از تخريب مفصل نمي باشد و نمي تواند مانع از پيشرفت بيماري و تخريب سر فمور و مفصل هيپ گردد، زيرا تعداد قابل توجهي از بيماران دچار تخريب پيشرونده سرفمور شدند.