مقاله بررسي نقش عوامل موثر در اقدام به خودکشي مجدد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در پژوهش در پزشکي از صفحه ۱۱۱ تا ۱۱۶ منتشر شده است.
نام: بررسي نقش عوامل موثر در اقدام به خودکشي مجدد
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مسموميت دارويي
مقاله خودکشي مجدد
مقاله عامل خطر
مقاله کاهش سطح هوشياري
مقاله اقدامات درماني ويژه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مصطفي زاده بابك
جناب آقای / سرکار خانم: مصري مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: فرزانه اسماعيل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: تکرار عمل خودکشي يکي از مشکلات مهم و شايع در بيماران مسموميت هاي دارويي و شيميايي است و متغيرهاي مختلفي مي توانند در انجام خودکشي مجدد تاثيرگذار باشند. لذا به منظور تعيين نقش عوامل موثر در اقدام به خودکشي مجدد، اين مطالعه بر روي مراجعين به مراکز مسمومين بيمارستان هاي آموزشي درماني تهران در سال ۱۳۸۸ انجام گرفت.
روش بررسي: در اين مطالعه مورد شاهدي، ۱۹ بيمار با سابقه اقدام به خودکشي و ۵۴ بيمار بدون اين سابقه از بين بيماراني که به دنبال مسموميت با مواد دارويي در ماه هاي شهريور، مهر و آبان سال ۱۳۸۸در مراکز مسمومين بيمارستان هاي آموزشي درماني تهران بستري بودند، انتخاب شدند. دو گروه از نظر سن، جنس و درجه سطح هوشياري مشابه سازي شدند. همه آنها داراي کاهش سطح هوشياري ناشي از مسموميت هاي دارويي بودند. وضعيت دموگرافيکي، ويژگي هاي ماده دارويي مصرف شده، سابقه بيماري هاي قبلي و سابقه مصرف مواد غيرقانوني ثبت شد. براي مقايسه دو گروه از آزمون کاي دو استفاده شد.
يافته ها: سابقه قبلي اقدام به خودکشي با نوع ماده دارويي منجر به کاهش سطح هوشياري، ارتباط معني داري داشت (P=0.04). سابقه بيماري روحي – رواني (۱۰۰ درصد، P<0.01)، متوسط تعداد قرص مصرف شده (۴۰ عدد)، فاصله زماني بين مصرف دارو و رسيدن نيروهاي اورژانس به محل (۴±۲٫۱ ساعت)، شرح حال مسموميت عمدي توسط خود بيمار (Self Poisoning) (100 درصد، P=0.001)، اصلاح نشدن سطح هوشياري بعد از اقدامات اوليه اورژانس (۵۱ درصد، P=0.02) و نياز به مراقبت هاي درماني بعدي و پيشرفته (۳۷ درصد، P=0.013) در بيماران با سابقه اقدام به خودکشي قبلي در مقايسه با گروه شاهد بيشتر بود.
نتيجه گيري: از اين مطالعه نتيجه گيري مي شود که در برخورد با بيماران مسموميت هاي دارويي بايد به سابقه قبلي اقدام به خودکشي توجه ويژه اي شود و آن را به عنوان يک عامل خطر در نظر گرفت، چرا که در بيماران داراي خودکشي مکرر نياز به اقدامات درماني ويژه و پيشرفته اي در مقايسه سايرين است.