مقاله بررسي نقش يك پارچگي بين مديريت كيفيت جامع و مديريت تكنولوژي در تعيين عملكردهاي كيفيت و نوآوري (پژوهشي در مورد شركت هاي توليدي استان مركزي) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار و تابستان ۱۳۸۹ در مديريت فناوري اطلاعات از صفحه ۱۱۷ تا ۱۳۶ منتشر شده است.
نام: بررسي نقش يك پارچگي بين مديريت كيفيت جامع و مديريت تكنولوژي در تعيين عملكردهاي كيفيت و نوآوري (پژوهشي در مورد شركت هاي توليدي استان مركزي)
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مديريت كيفيت جامع
مقاله مديريت نوآوري جامع
مقاله مديريت تكنولوژي
مقاله تحقيق و توسعه
مقاله كيفيت
مقاله نوآوري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: فارسي جاني حسن
جناب آقای / سرکار خانم: سميعي نيستاني ابوالفضل

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين مقاله بر اساس انجام يك مطالعه توصيفي تهيه شده است و طي آن يك پارچگي بين مديريت كيفيت جامع  (TQM)و مديريت تكنولوژي و تحقيق و توسعه (TIM)، در راستاي پيش بيني عملكردهاي سازمان در حوزه هاي كيفيت و نوآوري، مورد آزمون قرار مي گيرد. اين مطالعه رابطه بين TQM و TIM را با تاكيد بر دو موضوع مهم زير به انجام مي رساند: نخست يك پارچگي بين TQM و TIM از طريق بررسي شكاف بين اين دو بخش مهم، كه در سازمان ها به صورت مجزا از يكديگر بوده و داراي شرح وظايف متفاوتي هستند، صورت مي پذيرد. در ثاني تاثير يك پارچگي بين TQM و TIM بر روي شاخص هاي عملكرد كيفيت و نوآوري، كه اولين و مهم ترين منابع در كسب مزيت رقابتي براي سازمان ها مطرح هستند، مورد آزمون قرار مي گيرد. اطلاعات مورد نياز اين پژوهش از ۱۴۸ مدير شاغل در شركت هاي توليدي داراي بيش از ۵۰۰ پرسنل، در محدوده استان مركزي جمع آوري شده و براي تجزيه و تحليل آن ها نيز از تكنيك مدل معادلات ساختاري استفاده شده است. يافته هاي پژوهش نشان مي دهد كه: TQM داراي قدرت پيش بيني قوي براي عملكردهاي كيفي سازمان است ولي هيچ گونه رابطه مشخص و قابل توجهي با عملكردهاي نوآوري ندارد. هم چنين TIM داراي قدرت پيش بيني براي عملكردهاي كيفي سازمان است، ولي شدت آن نسبت به TQM در درجات پايين تري قرار دارد، با اين وجود داراي رابطه قوي تري براي پيش بيني عملكردهاي نوآوري سازمان است. در نهايت اين كه TQM و TIM داراي رابطه همبستگي با يكديگر هستند. مهم ترين نتيجه به دست آمده از اين پژوهش اين است كه مديريت تكنولوژي و تحقيق و توسعه منابعي مناسب براي كاربرد به همراه و با هماهنگي با TQM مي باشند كه نتيجه اين تعامل ارتقا عملكردهاي كيفيت، و مهم تر از آن تقويت عملكردهاي نوآوري در سازمان ها است.