مقاله بررسي نقش پلي مورفيسم هاي ژن O6– متيل گوانين متيل ترانسفراز در سرطان كولوركتال که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در پژوهش در پزشکي از صفحه ۸۸ تا ۹۴ منتشر شده است.
نام: بررسي نقش پلي مورفيسم هاي ژن O6– متيل گوانين متيل ترانسفراز در سرطان كولوركتال
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سرطان کولورکتال
مقاله ۰۶- متيل گوانين متيل ترانسفراز
مقاله Pyrosequencing
مقاله پلي مورفيسم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خاتمي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: محبي سيدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: غياثي سميه
جناب آقای / سرکار خانم: منتظرحقيقي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: سلطاني معصومه
جناب آقای / سرکار خانم: زالي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: با توجه به شيوع و روند رو به افزايش سرطان كولوركتال و اهميت اتيولوژيك اين سرطان و وجود گزارش هايي مبني بر نقش احتمالي پلي مورفيسم هاي ژن هاي مختلف در بروز بيماري هايي از قبيل سرطان ها و علاوه بر اين عدم وجود گزارشي در ايران مبني بر ارتباط سرطان كولوركتال با پلي مورفيسم هاي ۰۶– متيل گوانين متيل ترانسفراز (MGMT)، كه پروتئين دخيل در ترميم مولكول DNA و عامل محافظت سلول در مقابل عوامل آلكيله كننده است، اين تحقيق صورت گرفت.
روش بررسي: در اين مطالعه مورد – شاهدي بيماران مبتلا به سرطان كولوركتال با افراد غيرمبتلا مورد بررسي قرار گرفتند. اساس قبول يا رد تشخيص سرطان كولوركتال، گزارش پاتولوژي نمونه هاي بيوپسي شده در كولونوسكوپي بود. گروه شاهد از نظر سن، جنس و مراجعه هم زمان به مراكز درماني با گروه مورد همسان شدند. .از افراد هر دو گروه ۵ ميلي ليتر خون محيطي گرفته شد كه پس از استخراج DNA آنها با روش فنل – كلروفرم ناحيه مربوط به پنج پلي مورفيسم (۵۸ پرولين ← سرين، ۸۴ لوسين ← فنيل آلانين، ۱۲۸ آرژينين ← گلوتامين، ۱۴۳ ايزولوسين ← والين و ۱۶۰ گليسين ← آرژينين) از ژن MGMT با استفاده از تكنيك Pyrosequencing بررسي شد. تاثير حالات سالم / سالم ،سالم / پلي مورف و پلي مورف / پلي مورف بر سرطان كولوركتال مورد قضاوت آماري قرار گرفت.
يافته ها: ۴۲۱ نفر (۲۰۸ فرد مبتلا به سرطان كولوركتال و ۲۱۳ نمونه شاهد) بررسي شدند. پلي مورفيسم هاي ۵۸ پرولين ← سرين و ۱۴۳ ايزولوسين ← والين با سرطان كولوركتال ارتباطي نداشتند، اما پلي مورفيسم هاي ۸۴ لوسين ← فنيل آلانين، ۱۲۸ آرژينين ← گلوتامين و ۱۶۰ گليسين ← آرژينين به طور مشخصي در افراد بيمار حالت پلي مورفيك داشتند (P<0.0001).
نتيجه گيري: با توجه به ارتباط برخي پلي مورفيسم ها با سرطان كولوركتال، توصيه مي شود دست كم افراد درجه يك مبتلايان از نظر اين پلي مورفيسمرها تحت بررسي و غربالگري قرار گيرند تا اقدامات لازم جهت پيشگيري در زمان مناسب صورت گيرد.