مقاله بررسي نوسانات جمعيتي و توزيع فضايي سفيد بالک هاي Bemisia tabaci و Bemisia argentifolii و زنجرک Empoasca decipiens روي بادمجان در منطقه ورامين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در آفات و بيماريهاي گياهي از صفحه ۷۱ تا ۹۴ منتشر شده است.
نام: بررسي نوسانات جمعيتي و توزيع فضايي سفيد بالک هاي Bemisia tabaci و Bemisia argentifolii و زنجرک Empoasca decipiens روي بادمجان در منطقه ورامين
این مقاله دارای ۲۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله Bemisia tabaci؛ Bemisia argentifolii؛ Empoasca decipiens؛ تغييرات جمعيت
مقاله الگوي توزيع فضايي
مقاله ارتقا برنامه نمونه برداري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: کيان پور روجا
جناب آقای / سرکار خانم: فتحي پور يعقوب
جناب آقای / سرکار خانم: كمالي كريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سفيد بالک هاي Bemisia tabaci و Bemisia argentifolii و زنجرک Empoasca decipiens از آفات مهم و پلي فاژ براي طيف وسيعي از محصولات کشاورزي مهم در ايران و بسياري از نقاط جهان به ويژه در مناطق گرمسيري مي باشد. دو گونه سفيد بالک در مرحله بلوغ بسيار به هم شبيه بوده و امکان جداسازي آن ها به خصوص در شرايط صحرايي امکان پذير نبود، بنابراين تراکم جمعيت و الگوي توزيع فضايي سفيد بالک به صورت مخلوطي از دو گونهB. tabaci  و B. argentifolii  در کنار زنجرک  E. decipiensدر سال زراعي ۱۳۸۵ به صورت هفتگي روي بادمجان در منطقه ورامين مورد بررسي قرار گرفت. براي تعيين الگوي توزيع فضايي از شاخص تجمع (k)، شاخص پراکندگي (ID)، ميانگين تجمعي للويد (m*) و نسبت m*/m، شاخص موريسيتا (Iδ) و روش رگرسيوني (تيلور و آيوائو) استفاده شد. با استفاده از شاخص تجمع و ضرايب روش هاي رگرسيوني تيلور و آيوائو، برنامه نمونه برداري ارتقا داده شد. سفيد بالک ها با يک هفته تاخير نسبت به زنجرک در اواخر ارديبهشت ماه ظاهر شدند. بيشترين ميزان جمعيت، ۸۹/۴ سفيد بالک در هر برگ در اواسط خرداد و ۶۹/۶ زنجرک در هر برگ در اواسط مرداد ماه به دست آمد. هم جمعيت مخلوط سفيد بالک و هم جمعيت زنجرک بتدريج در اواسط مهر ماه به صفر رسيد. تمام روش هاي مورد استفاده به جز شاخص پراکندگي براي سفيد بالک مويد تجمعي بودن هم سفيد بالک و هم زنجرک بودند، اما شاخص پراکندگي توزيع تصادفي را براي سفيد بالک نشان مي داد. تعداد نمونه مناسب با استفاده از فرمول عمومي آن به ترتيب ۳۸ و ۲۰ واحد نمونه برداري با درصد خطاي %۲۰ براي سفيد بالک و زنجرک بود که ارتقا برنامه نمونه برداري بر اساس شاخص k به ۳۷/۱۰۳ و ۴۲/۱۵۸، بر اساس ضرايب تيلور ۹۸/۱۴ و ۸۸/۰ و بر اساس ضرايب آيوائو ۳۹/۱۴۹ و ۳۵/۶۳ واحد نمونه برداري به ترتيب براي سفيد بالک و زنجرک به دست آمد، تفاوت در تعداد نمونه ها بر اساس شاخص هاي مختلف ممکن است به علت تفاوت در دقت آن شاخص ها باشد. تعيين برنامه نمونه برداري و الگوي توزيع فضايي يک آفت مي تواند در طراحي و اجراي برنامه هاي مديريت تلفيقي آفات موثر واقع شود.