مقاله بررسي همبستگي سندرم پاسخ التهابي سيستميک با مورتاليتي و موربيديتي در بيماران مامايي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشكي قم از صفحه ۳۷ تا ۴۱ منتشر شده است.
نام: بررسي همبستگي سندرم پاسخ التهابي سيستميک با مورتاليتي و موربيديتي در بيماران مامايي بستري در بخش مراقبت هاي ويژه
این مقاله دارای ۵ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سندرم پاسخ التهابي سيستميک
مقاله مامايي
مقاله مراقبت هاي ويژه
مقاله مورتاليتي
مقاله موربيديتي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جبل عاملي ميترا
جناب آقای / سرکار خانم: شهشهان زهرا
جناب آقای / سرکار خانم: عزيزيان عليرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: سندرم پاسخ التهابي سيستميک (Systemic Inflammatory Response Syndrome) SIRS به عنوان يک عامل نسبتا دقيق جهت پيش بيني سرنوشت بيماران بدحال در ICU داخلي- جراحي محسوب مي شود، اما در زمينه بروز SIRS و تاثير آن بر پيش آگهي در بيماران مامايي مطالعات معدودي صورت گرفته است. هدف از انجام پژوهش حاضر تعيين همبستگي SIRS با موربيديتي و مورتاليتي در بيماران مامايي بستري در ICU مي باشد.
روش بررسي: اين مطالعه بر اساسRoutine Data Base  بر روي پرونده کل بيماران مامايي بستري در ICU در دو مرکز آموزشي – درماني دانشگاه علوم پزشکي اصفهان از مهرماه تا بهمن ماه سال ۱۳۸۳ انجام گرفت. در اين بررسي اطلاعات موجود شامل: فاکتورهاي شاخص SIRS، عوارض، مدت زمان بستري در ICU، و مورتاليتي، در چک ليست ثبت گرديد. سپس بر اساس شاخص SIRS، نمونه ها به دو گروه مبتلا و غيرمبتلا به SIRS تقسيم شده و مورتاليتي و موربيديتي بين دو گروه مقايسه شد. جهت مقايسه مورتاليتي و عوارض بين افراد مبتلا و غيرمبتلا بهSIRS  از آزمون کاي دو و جهت مقايسه مدت بستري از آزمون من ويتني استفاده گرديد. براي تعيين همبستگي نمره شاخصSIRS  با مورتاليتي و عوارض ضريب همبستگي اسپيرمن به کار برده شد. در تمامي آزمون هاي آماري سطح معني داري P<0.05 تلقي گرديد.
يافته ها: در اين مطالعه از ۱۰۲ پرونده موجود، ۸۲ پرونده جهت بررسي قابل استفاده بود. بر اساس شاخص، ۶۸ نفر (%۸۳) مبتلا به SIRS بودند. تفاوت ميزان مورتاليتي بين دو گروه از نظر آماري معني دار نبود، اما در دو گروه از نظر عوارض ايجاد شده به خصوص عوارض قلبي – عروقي و اختلالات انعقادي تفاوت وجود داشت که اين عوارض در افراد مبتلا به SIRS به طور معني داري بيشتر مشاهده گرديد (P<0.05). همچنين مدت زمان بستري در افراد مبتلا بهSIRS  به طور معني داري بيشتر از افراد غيرمبتلا به SIRS بود (P<0.05). همبستگي مثبتي بين نمرهSIRS  و مورتاليتي ديده شد، که از نظر آماري معني دار نبود (P=0.089، r=0.189).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين مطالعه، بروز سندرم پاسخ التهابي سيستميک در بيماران مامايي بستري در ICU بسيار قابل توجه بوده و با افزايش موربيديتي ارتباط دارد. لذا مي توان از آن به عنوان يک فاکتور پيش گويي کننده سرنوشت بيماران مامايي بستري در ICU استفاده نمود.