مقاله بررسي همراهي پلي مورفيسم هاي ژن آديپونکتين با متغيرهاي تن سنجي و فشارخون برحسب جنس در يک جمعيت ايراني که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله ديابت و متابوليسم ايران (مجله ديابت و ليپيد ايران) از صفحه ۱۱۶ تا ۱۲۲ منتشر شده است.
نام: بررسي همراهي پلي مورفيسم هاي ژن آديپونکتين با متغيرهاي تن سنجي و فشارخون برحسب جنس در يک جمعيت ايراني
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آديپونکتين
مقاله پلي مورفيسم
مقاله نمايه توده بدني
مقاله پرفشاري خون
مقاله جنس

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: طباطبايي ملاذي عذرا
جناب آقای / سرکار خانم: حسني رنجبر شيرين
جناب آقای / سرکار خانم: محمدآملي مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: حشمت رامين
جناب آقای / سرکار خانم: سجادي سيدمحمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: بالايي پريسا
جناب آقای / سرکار خانم: رضازاده زرندي ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: اميري پروين
جناب آقای / سرکار خانم: نمكچيان مهسا
جناب آقای / سرکار خانم: توكلي بزاز جواد
جناب آقای / سرکار خانم: اردشيرلاريجاني محمدباقر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: همراهي پلي مورفيسم هاي ژن آديپونکتين با چاقي، سندرم متابوليک و ديابت نوع ۲ در مطالعات قبلي مشاهده شده است. مطالعه حاضر با هدف بررسي احتمال همراهي پلي مورفيسم هاي ژن آديپونکتين در جمعيت ديابتي و سالم ايراني برحسب جنس انجام شد.
روش ها: در اين مطالعه ۲۴۳ بيمار ديابتي و ۱۷۳ فرد سالم از شهر رفسنجان، به روش مورد – شاهدي به منظور تعيين احتمال همراهي پلي مورفيسم هاي  + 45 T/Gو  -11391 G/Aژن آديپونکتين با نمايه توده بدني (BMI)، دور کمر و فشارخون در دو جنس زن و مرد، مورد بررسي قرار گرفتند.
يافته ها: همراهي معني داري بين پلي مورفيسم هاي + ۴۵ T/G و -۱۱۳۹۱ G/A ژن آديپونکتين با فشارخون سيستولي يا دياستولي بر حسب جنس مشاهده نشد. در مردان حامل آلل T پلي مورفيسم  + 45 T/Gهمراهي معني داري با (P=0.018) BMI داشت. همراهي معني داري بين آلل G پلي مورفيسم  -11391 G/Aبا نمايه توده بدني در مردان (P=0.041) و با دور کمر در زنان (P=0.038) وجود داشت.
نتيجه گيري: ما هيچگونه همراهي معني داري بين پلي مورفيسم هاي + ۴۵ T/G و  -11391 G/Aژن آديپونکتين و پرفشاري خون برحسب جنس مشاهده نکرديم. آلل G پلي مورفيسم + ۴۵ T/G و آلل A پلي مورفيسم  -11391 G/A آلل هاي محافظت کننده در برابر افزايش وزن بدن در هر دو جنس بودند، ولي هر دوي اين تاثيرات فقط در مردان قابل ملاحظه بود. در ضمن آلل هاي فوق، اثر حمايتي در برابر افزايش دور کمر در هر دو جنس داشتند، ولي نقش حمايتي آلل A پلي مورفيسم -۱۱۳۹۱ G/A در برابر افزايش دور کمر فقط در زنان از نظر آماري معني دار بود. به نظر مي رسد که همراهي بين اين پلي مورفيسم ها و افزايش وزن يا دور کمر در جمعيت ايراني، توزيع جنسي خاصي دارد.