مقاله بررسي هيپرناترمي و دزهيدراتاسيون در نوزادان بستري شده در بيمارستان کودکان تبريز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مجله پزشکي دانشگاه علوم پزشكي تبريز از صفحه ۸۳ تا ۸۸ منتشر شده است.
نام: بررسي هيپرناترمي و دزهيدراتاسيون در نوزادان بستري شده در بيمارستان کودکان تبريز
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دزهيدراتاسيون
مقاله هيپرناترمي
مقاله نوزاد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: قلعه گلاب بهبهان افشين
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدمحمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: فرهنگ مهر تهمينه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و اهداف: هيپر ناترمي يکي از اختلالات الکتروليتي خطير در نوزادان است که عمدتا ناشي از دزهيدراتاسيون (کم آبي بدن) مي باشد. هيپرناترمي و درمان نامناسب آن مي تواند عواقب وخيمي براي نوزاد داشته باشد. ما بر آن شديم تا در نوزادان بستري شده، ضمن تعيين فراواني نسبي دزهيدراتاسيون و هيپرناترمي عوامل پيش بيني کننده آنها را نيز شناسايي کنيم.
روش بررسي: در يک مطالعه توصيفي – تحليلي و مقطعي، ۳۰۰ نوزاد ترم و پره ترم که از ارديبهشت ماه ۱۳۸۵ لغايت شهريور ماه ۱۳۸۶ به دلايل غيرجراحي در بخش نوزادان بيمارستان کودکان تبريز بستري و اطلاعات لازم از پرونده آنها استخراج شده، وارد مطالعه شدند. نوزادان به دو گروه، «با و بدون هيپرناترمي» طبقه بندي شده و ميزان فراواني نسبي ساير عوامل از قبيل: دزهيدراتاسيون (کاهش وزن بيش از %۱۰ نسبت به وزن تولد)»، هيپرگليسمي، هيپرکلسمي، تب، تاکيکاردي و … بين دو گروه با استفاده از آزمونهاي مجذور کاي وIndependent Samples T-test  مقايسه گرديد.
يافته ها: در اين مطالعه ۳۰۰ نوزاد
%۳۴ دختر و %۶۶ پسر بررسي گرديدند. متوسط سن نوزادان ۵٫۳۹±۶٫۱۶ روز بود. فراواني نسبي هيپرناترمي (%۹) بود. در گروه هيپرناترميک فراواني زايمان طبيعي (P=0.009)، ترم بودن نوزاد (P=0.001)، وزن هنگام تولد (P=0.031)، در صد کاهش وزن نوزاد نسبت به زمان تولد (P=0.003)، دماي بدن نوزاد هنگام مراجعه (P=0.007)، سطح بيليروبين کل (P=0.031)، به طور معني داري بيشتر از گروه بدون هيپرناترمي بود. فرواني نسبي دزهيدراتاسيون در بيماران (%۳) تعيين شد. که در بين آنها %۴۴٫۴ دچار هيپرناترمي بودند. متوسط سني نوزادان در گروه دزهيدراته (۱۰±۹٫۳ روز) بود.
نتيجه گيري: ابتلا به هيپرناترمي در نوزادان مبتلا به دزهيدراتاسيون بالا است و تب، تاکي کاردي و کاهش وزن بيش از %۱۰ عمده علايم همراه با هيپرناترمي در نوزادان هستند لذا اندازه گيري سطح سديم براي درمان صحيح کم آبي و هيپرناترمي در نوزادان مراجعه کننده با علايم فوق ضروري است. روش غربالگري مناسب جهت يافتن موارد کم آبي هيپرناترميک، توزين منظم نوزاد خصوصا در ۲ هفته اول زندگي مي باشد.