مقاله بررسي واژه هاي دام داري در گويش كلهري که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهمن ۱۳۸۳ در نامه فرهنگستان از صفحه ۵۷ تا ۶۳ منتشر شده است.
نام: بررسي واژه هاي دام داري در گويش كلهري
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ملكي ناصر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ايل كلهر از بزرگ ترين ايلات كرد ايران است كه از ديرباز در كوهپايه هاي زاگرس سكونت داشته اند. مسكن و محل كوچ ايل كلهر در دوره هاي مختلف تاريخي بنا بر استعداد ايلي و قدرت محلي آنان، از لحاظ وسعت و حدود، متفاوت بوده است. اين محدوده را از جنوب شهر كرمانشاه تا حوالي بغداد و از سومار و نفت شهر تا خانقين و مندلي بايد در نظر داشت. سرزميني كه زيستگاه ايل كلهر، در حال حاضر، بدان محدود شده است به دو ناحيه سردسيري و گرمسيري تقسيم مي شود.
جامعه روستايي كلهر، با تمام پيشينه يكجانشيني، به دليل گله داري، هنوز داراي خصوصيات زندگي كوچ نشيني است. گله داران، حتي اگر يكجانشين باشند، موقع لازم، خانه و كاشانه را رها مي كنند و همراه گله به دامان سرسبز طبيعت پناه مي برند تا دام خود را در مراتع سرسبز بچرانند. با توجه به وسعت منطقه كرمانشاهان و تنوع آب و هوايي كه وضعيت ويژه و با اهميتي را براي دام داران اين ناحيه فراهم آورده است، در همه مناطق ييلاقي و قشلاقي اين استان مراتع وسيعي وجود دارد كه يكي از بهترين ضروريات زندگي چوپاني و دام پروري است.