مقاله بررسي وجود مايكوپلاسما هومينيس و اوره آپلاسما اوره آليتيكوم در مايع مني مردان نابارور مراجعه كننده به پژوهشكده رويان در سال ۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ارديبهشت ۱۳۸۹ در علوم پزشكي رازي (مجله دانشگاه علوم پزشكي ايران) از صفحه ۱۴ تا ۲۶ منتشر شده است.
نام: بررسي وجود مايكوپلاسما هومينيس و اوره آپلاسما اوره آليتيكوم در مايع مني مردان نابارور مراجعه كننده به پژوهشكده رويان در سال ۱۳۸۷
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مايکوپلاسما هومينيس
مقاله اوره آپلاسما اوره آليتيکوم
مقاله مردان نابارور

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مظفري نورامير
جناب آقای / سرکار خانم: احمدي محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: صديقي گيلاني محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: مسجديان جزي فرامرز

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: عفونتهاي ناشي از اوره آپلاسما و مايكوپلاسماهاي تناسلي مي تواند تاثيرات منفي بر سلامت تناسلي مردان داشته و به ناباروري و نازايي منتهي گردد. هدف از اين تحقيق، بررسي وجود مايكوپلاسما هومينيس و اوره آپلاسما اوره آليتيكوم و تعيين شيوع اين دو باكتري در نمونه هاي مايع مني مردان نابارور مراجعه كننده به پژوهشكده رويان بود.
روش كار: اين مطالعه يك مطالعه توصيفي بود. نمونه هاي مايع مني از ۲۲۰ مرد نابارور اخذ و سريعا به محيط كشت PPLO broth تلقيح گرديده و بلافاصله به آزمايشگاه منتقل شد. نمونه ها پس از فيلتراسيون با فيلترهاي ۰٫۴۵mm، به محيطهاي اختصاصي Arginine PPLO broth و Urea PPLO broth انتقال داده شدند. پس از مشاهده تغيير رنگ، كشت مجددي از اين محيطها بر روي محيطهاي اختصاصي PPLO agar انجام پذيرفت. تمام محيطها در دماي ۳۷oC و در جار حاوي گاز كربنيك نگهداري شدند. تجزيه – تحليل داده ها توسط آزمون هاي آماري از قبيل: ANOVA، روش Post Hoc (LSD) Test، Crosstabs و Chi-Square با استفاده از نرم افزار SPSS-16 انجام پذيرفت و در صورتي كه P<0.05 بود، از لحاظ آماري معني دار تلقي شد.
يافته ها: از مجموع ۲۲۰ نمونه بررسي شده، ۷ مورد (
۳٫۲ درصد) از نمونه ها فقط از نظر مايكوپلاسما هومينيس، ۶۱ مورد (۲۷٫۷ درصد) فقط از نظر اوره آپلاسما اوره آليتيكوم و ۱۱ مورد (۵ درصد) نيز از نظر هردو باكتري مثبت بودند. بنابراين، ۷۹ مورد (۳۵٫۹ درصد) از كل نمونه ها حداقل از نظر يك باكتري مثبت بودند و به طور كلي ۱۸ مورد (۸٫۲ درصد) مايكوپلاسما هومينيس و ۷۲ مورد (۳۲٫۷ درصد) اوره آپلاسما اوره آليتيكوم از نمونه ها جدا شد. در بررسي پارامتر هاي اسپرم، pH در دو گروه «فقط اوره آپلاسما اوره آليتيكوم مثبت» و «هردو باكتري مثبت»، نسبت به گروه «هر دو باكتري منفي»، پايينتر بود به ترتيب: (P=0.031) و (P=0.006) همچنين ميانگين قدرت تحرك اسپرمها در گروه «هر دو باكتري مثبت» نسبت به گروه «فقط اوره آپلاسما اوره آليتيكوم مثبت»، پايينتر بود (P=0.032).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج اين تحقيق، درصد نسبتا بالايي از مردان نابارور به اين باكتريها آلوده بوده اند و با توجه به اينكه در صورت عدم تشخيص و درمان، اين عفونتها مي توانند به PID و ناباروري منجر شوند و چون ساير روش هاي تشخيصي مانند PCR پرهزينه مي باشد، تشخيص و جداسازي اين باكتريها از طريق روش كشت در مردان نابارور فاقد علايم باليني، ضروري به نظر مي رسد.