مقاله بررسي وضعيت انتشار محيطي ويبريوکلرا و ارتباط آن با مبتلايان در مناطق مختلف شهر قم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در سلامت و محيط زيست از صفحه ۲۰۳ تا ۲۱۲ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت انتشار محيطي ويبريوکلرا و ارتباط آن با مبتلايان در مناطق مختلف شهر قم
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ويبريوکلرا
مقاله Nag
مقاله آب و پساب
مقاله سبزيجات
مقاله زيستگاه خاكي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پوربابايي احمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي فريد
جناب آقای / سرکار خانم: اميرخاني عارف
جناب آقای / سرکار خانم: رجب پور بهنام

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: وبا واقعي با مشخصات باليني تقريبا هميشه به وسيله گروه هاي سرمي O1 و O139 ايجاد مي شود و بيماري باليني مشابهي به صورت تک گير، توسط گروه هاي غير O1 نيز ظاهر مي شود. نظر به اهميت شرايط اقليمي و محيطي در انتشار و فراواني ويبريو کلرا، هدف از اين پژوهش بررسي وضعيت پراکندگي ويبريوکلرا در نمونه هاي محيطي مناطق مختلف شهر قم و ارتباط آن با مبتلايان مي باشد.
 روش بررسي: در اين پژوهش مجموعا ۵۲۲۰ نمونه محيطي از ۱۲ منطقه مختلف شهر قم و ۶۰ نمونه باليني در طي فصل مختلف سال ۱۳۸۵ از نظر وجود ويبريوکلرا و وضعيت بيماران با روش هاي استاندارد مورد بررسي قرار گرفت. اين مطالعه از نوع توصيفي و منطقي بوده و داده ها پس از ثبت و ورود به محيط رايانه با تست هاي آماري تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: از نظر تعداد موارد Nag بيش ترين فراواني مربوط به بخش هاي امامزاده ابراهيم، شيخ آباد و خيابان شاهد از مناطق خاك فرج و نيروگاه است و کم ترين فراواني مربوط منطقه سالاريه به دست آمد. از لحاظ توزيع فراواني وضعيت آلودگي نمونه در بين ۷ نمونه مختلف فراواني سويه هاي Nag در پساب، فاضلاب و سبزيجات بيش ترين و در آب شرب کم ترين است كه برحسب آزمون تطابق نظري با P<0.05 اين اختلاف معني دار است. نتايج مربوط به توزيع فراواني مطلق وضعيت بيماران مبتلا در هر بخش منطقه ۴ برحسب جنسيت نشان داد كه بيش ترين درصد آلودگي به بخش هاي امام زاده ابراهيم، شيخ آباد و شاهد از منطقه نيروگاه در فصل تابستان اختصاص دارد و از مناطق ۷۲ تن و شهرداري هيچ مورد آلودگي مشاهده نشد.
نتيجه گيري: با توجه به بالا بودن تعداد مبتلايان و بيماران در همين مناطق و نتايج ديگر محققين مبني بر افزايش فراواني سويه هاي غير O1 در محيط در هنگام اپيدمي، بنابرين مي توان يك ارتباطي بين انتشار سويه هاي ويبريوکلرا O1 و فراواني سويه هاي غير O1 در اين مطالعه نتيجه گيري نمود. از طرف ديگر از هيچ يك از نمونه هاي باليني و محيطي، ويبريوکلرا O1 جدا نشد، بنابرين احتمالا ناقلين ناقه در شهر قم، نمي تواند عامل اصلي ظهور مجدد اين بيماري باشد.