مقاله بررسي وضعيت برنامه ريزي توسعه دانشگاه هاي دولتي در ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در آموزش عالي ايران از صفحه ۱ تا ۱۹ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت برنامه ريزي توسعه دانشگاه هاي دولتي در ايران
این مقاله دارای ۱۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله دانشگاه
مقاله برنامه ریزی توسعه دانشگاهی
مقاله توسعه دانشگاه
مقاله دانشگاه دولتی

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يمني دوزي سرخابي محمد
جناب آقای / سرکار خانم: ترك زاده جعفر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
 شرایط جدید محیط و اقتضائات ناشی از آن پویایی ها و پیچیدگی های خاصی را برای دانشگاه ها ایجاب نموده است. در چنین شرایطی، لازمه پویایی، و ارتقا کیفیت و توسعه دانشگاه ها وجود تفکر پویای برنامه ریزی و تدوین و اجرای برنامه های متناسب با شرایط درونی و بیرونی دانشگاه ها است. در واقع، لازم است خطوط کلی حرکت آینده دانشگاه مبتنی بر یک فرایند تشخیص – جهتگیری راهبردی پویا ترسیم و عملی شود، به گونه ای که منجر به توانمند سازی دانشگاه برای پویش اثربخش در محیط و در عین حال حفظ سلامت سازمانی آن گردد (برنامه ریزی توسعه دانشگاهی). در این پژوهش، وضعیت موجود برنامه ریزی توسعه دانشگاهی در دانشگاه های دولتی ایران بر اساس شاخص های ششگانه ذیل ارزیابی شده است: ۱) وجود درک روشن و مشترک نسبت به فرایند برنامه ریزی توسعه دانشگاهی، ۲) وجود برنامه های مدون توسعه در دانشگاه ها، ۳) انطباق برنامه های توسعه دانشگاه ها با شرایط محیطی آنها، ۴) انطباق برنامه های توسعه دانشگاه ها با توانایی ها و شرایط درونی آنها، ۵) وجود امکانات، منابع و ساختارهای لازم برای برنامه ریزی در دانشگاه ها، و ۶) کیفیت تصمیم گیری و تصمیم سازی در دانشگاه ها. نتایج پژوهش حاکی از وضعیت نامناسب برنامه ریزی توسعه دانشگاهی در دانشگاه های قلمرو پژوهش می باشد. شاخص های پژوهش در کل دانشگاه های نمونه پژوهش و هر یک از گروه های برخوردار، نیمه برخوردار و غیر برخوردار به طور معناداری از معیار حداقل مطلوب (Q3) کمتر بوده است. حتی در اکثر موارد از چارک دوم مربوط نیز کمتر بوده است. وضعیت شاخص ها در دانشگاه های برخوردار، نیمه برخوردار و غیر برخوردار به جز در یک مورد (به سود دانشگاه های غیربرخوردار)، تفاوت معناداری نداشته است. از سوی دیگر، نتایج پژوهش مبین وجود ضعف قابل ملاحظه در مبانی اساسی لازم برای شکل گیری یک نظام رفتاری اثربخش برنامه ریزی توسعه دانشگاهی در دانشگاه های قلمرو پژوهش می باشد. نهایتا، مدیران گروه های آموزشی نمونه پژوهش، به اتفاق، تمرکززدایی در برنامه ریزی توسعه دانشگاهی در کشور را تا حد زیادی مفید و لازم ارزیابی نموده اند.