مقاله بررسي وضعيت دموگرافيك، باليني و آزمايشگاهي بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور و اينترمديا- مركز تحقيقات تالاسمي بيمارستان بوعلي ساري بين سالهاي ۱۳۸۸-۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در مهر و آبان ۱۳۸۹ در پژوهنده از صفحه ۱۸۶ تا ۱۹۲ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت دموگرافيك، باليني و آزمايشگاهي بيماران مبتلا به تالاسمي ماژور و اينترمديا- مركز تحقيقات تالاسمي بيمارستان بوعلي ساري بين سالهاي ۱۳۸۸-۱۳۸۶
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بتا تالاسمي
مقاله تالاسمي ماژور
مقاله تالاسمي اينترمديا
مقاله تست ژنتيکي
مقاله مازندران
مقاله ايران

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي حسين
جناب آقای / سرکار خانم: كوثريان مهرنوش
جناب آقای / سرکار خانم: وحيدشاهي كوروش
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي حسن
جناب آقای / سرکار خانم: شاه محمدي سهيلا
جناب آقای / سرکار خانم: مهدوي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: هاشمي سوته سيدمحمدباقر
جناب آقای / سرکار خانم: يوسفي عبدالملكي الهه
جناب آقای / سرکار خانم: مجدي مطهره
جناب آقای / سرکار خانم: آهنگري مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
سابقه و هدف: استان مازندران بالاترين نسبت «بيمار به جمعيت» براي بيماري تالاسمي ماژور در كشور دارا است (۱ به ۱۰۰۰). تاكنون حدود ۲۷۰۰ بيمار تالاسمي ماژور در استان ثبت شده اند كه حدود يك سوم به بخش تالاسمي بيمارستان بوعلي ساري مراجعه مي كنند. اين مطالعه به منظور آگاهي از وضعيت باليني و آزمايشگاهي اين بيماران انجام شد.
مواد و روشها: اين مطالعه مقطعي با مرور پرونده ها طي دو سال متوالي ۱۳۸۸-۱۳۸۶ انجام شد. شاخص هاي دموگرافيك و باليني استخراج و وارد برنامه SPSS 11 شد. از آمار توصيفي براي پردازش داده ها استفاده شد.
يافته ها: ۱۰۱۰ پرونده بررسي شدكه ۵۳% بيماران مذكر بودند. ۸۴٫۲% مبتلا به تالاسمي ماژور و ۱۵٫۸% مبتلا به تالاسمي اينترمديا بودند. متوسط سن بيماران ۸±۲۳ سال بود. ۹۳ نفر ازدواج كرده و ۶۰ نفر صاحب فرزند شده بودند. ۴۰% بيماران متوسط سه فريتين آخرشان ۲۰۰۰-۱۰۰۰ بود اما ۲۲% فريتين بالاي ۳۰۰۰ داشتند.  MRI T2 قلب در ۱۶۰ بيمار انجام شده بود و ۳۴% ذخيره آهن شديد داشتند. ۲۸ نفر با تشخيص نارسايي قلبي تحت درمان بودند. ۸۱ بيمار مبتلا به ديابت بودند و سن تشخيص در آنها ۷±۲۰ سال بود. شيوع كم كاري تيروئيد و پاراتيروئيد به ترتيب ۳٫۷-۶٫۳% و ۳٫۳-۴٫۵% بود. آلودگي به هپاتيت C در ۷۳ نفر اتفاق افتاده بود. ماهانه ۲۳۰۰۰ ويال دسفروكسامين و ۱۲۰۰۰ قرص دفريپرون مصرف مي شد. ۳۰ نفر اسورال رايگان دريافت مي كردند.
نتيجه گيري: توزيع سني بيماران مبين موفقيت اقدامات پيشگيري قبل از تولد و نيز افزايش طول عمر بيماران به دليل مراقبتهاي درماني است. اما به دليل جوان بودن اكثر بيماران، رشد جسماني آنها ادامه دارد و تا سالها نياز به خون و شلاتورها بيشتر مي گردد.