مقاله بررسي وضعيت سلامت رواني دانش آموزان دختر دبيرستاني شهر همدان در سال تحصيلي ۱۳۸۸-۱۳۸۷ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۳۹ تا ۴۵ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت سلامت رواني دانش آموزان دختر دبيرستاني شهر همدان در سال تحصيلي ۱۳۸۸-۱۳۸۷
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اضطراب
مقاله افسردگي
مقاله بهداشت رواني
مقاله دانش آموزان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صادقيان عفت
جناب آقای / سرکار خانم: مقدري كوشا مهناز
جناب آقای / سرکار خانم: گرجي سميرا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: امروزه ارزيابي سلامت رواني دانش آموزان يکي از محورهاي مهم بهداشت رواني جامعه است. دلايل بسياري وجود دارد که سازماندهي خدمات رواني در مدارس، راهبرد اساسي براي ارتقاي سلامت روان دانش آموزان و در نهايت کل جامعه است. از آنجايي كه نوجواني يكي از بحراني ترين دوره هاي زندگي است و دانش آموزان با فشارزاهاي دوره نوجواني مواجه هستند احتمال مي رود که مستعد مشکلات عاطفي باشند لذا مطالعه اي به منظور تعيين سلامت رواني دانش آموزان دختر دبيرستاني مدارس شهر همدان در سال تحصيلي ۱۳۸۷ -۱۳۸۸ صورت گرفت
روش کار: دراين مطالعه توصيفي – مقطعي۶۰۰  نفر از دانش آموزان دختر سال هاي اول، دوم و سوم دبيرستانهاي شهر همدان به روش خوشه اي انتخاب شدند. ابزار گرد آوري داده ها پرسش نامه ي GHQ-28 بود. نقطه ي برش در مقياس كلي، براي تشخيص افراد بيمار۲۳  و بالاتر و براي تشخيص افراد بيماردر هر يك از مقياس هاي فرعي ۷ منظور شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS و توسط آزمونهاي آماري ANOVA و ضريب همبستگي پيرسون تجزيه و تحليل شدند.
نتايج: نتايج نشان داد ۶۰٫۲ درصد از واحدهاي مورد پژوهش از مقياس كلي نمره ۲۳ و بالاتر، ۳۶٫۷ درصد از مقياس فرعي خود بيمارانگاري، ۴۶٫۵ درصد در مقياس فرعي اضطراب، ۴۹٫۵ درصد از مقياس اختلال در عملكرد اجتماعي و ۴۵٫۸ درصد از مقياس افسردگي، نمره ۷ و بالاتر را كسب نموده اند. نتايج دلالت داشت كه رشته تحصيلي، پايه تحصيلي و سن واحدهاي مورد پژوهش با ميانگين نمره سلامت رواني ارتباط معني داري داشته است.(P<0.05)
نتيجه نهايي: با توجه به نتايج بدست آمده، سلامت رواني اكثريت واحدهاي مورد پژوهش در خطر است كه به ترتيب مستعد اختلال در عملكرد اجتماعي، اضطراب، افسردگي و خود بيمارانگاري مي باشند، پس توجه ويژه مسوولين به اين گروه ضروري است.