مقاله بررسي وضعيت نيروي انساني شاغل در بيمارستان هاي كشور در سال ۱۳۸۶ که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۹ در مجله دانشگاه علوم پزشکي شهرکرد از صفحه ۶۰ تا ۶۸ منتشر شده است.
نام: بررسي وضعيت نيروي انساني شاغل در بيمارستان هاي كشور در سال ۱۳۸۶
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله بيمارستان
مقاله نيروي انساني
مقاله نفر به تخت
مقاله سرانه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابوالحلاج مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني پارسا سيدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري سيريزي مهدي
جناب آقای / سرکار خانم: اينانلو صديقه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بيمارستان به عنوان يکي از سازمان هاي اصلي ارايه خدمات بهداشتي درماني، يکي از عمده ترين عوامل رشد هزينه ها است. اين مطالعه به منظور بررسي و شناخت وضعيت نيروي انساني شاغل در بيمارستان هاي كشور انجام گرفت. هدف ما بدست آوردن اطلاعاتي بود که مبناي سياستگذاري و تصميم گيري و تخصيص منابع مبتني بر شواهد قرار گيرند و آنها را تا حدودي به واقعيت نزديک نمايند.
روش بررسي: اين پژوهش از نوع مطالعه تجزيه و تحليل سياستگذاري سلامت بود که در سال ۱۳۸۷ در ۱۳۹ بيمارستان کشور انجام شد. از نظر تعداد تخت، بيمارستان ها به ۴ دسته تقسيم شدند (الف – بيمارستان هاي زير ۵۰ تخت، ب– بيمارستان هاي ۵۱ تا ۱۵۰ تخت، ج – بيمارستان هاي ۱۵۱ تا ۳۰۰ تخت، د – بيمارستان هاي بالاي ۳۰۰ تخت). براي جمع آوري داده ها از جداول جامع گردآوري اطلاعات بيمارستان که به صورت تحت وب، طراحي شده بود استفاده گرديد.
يافته ها: بيمارستان هاي مورد پژوهش داراي ۲۳۶۷۴ تخت فعال و ۴۸۲۳۸ نفر پرسنل بودند. سرانه نفر به تخت ۲٫۰۴ بود که اين نسبت در بيمارستان هاي آموزشي (۲٫۰۹) بيشتر از بيمارستان هاي درماني (۱٫۹) بود و در مناطق محروم (۲٫۱۷) اندکي بيشتر از مناطق برخوردار (۲٫۰۲) بود. از نظر تحصيلات %۴۸٫۴ فوق ديپلم و كمتر، %۴۰ ليسانس و بقيه بالاتر از ليسانس بودند. گروه پرستاري و مامايي با %۴۸٫۱ بيشترين گروه پرسنلي را تشکيل مي داد. ولي تراکم کارکنان حوزه پشتيباني از ساير بخش ها بالاتر بود (%۲۹٫۱). نسبت كادر درماني به كل كاركنـــان در بيمارستـــان هاي آموزشي (%۷۱٫۱) بيشتر از بيمارستان هاي درماني (%۷۰٫۴) و در بيمارستان هاي مناطق برخوردار (%۷۱٫۲) بيشتر از بيمارستان هاي مناطق محروم (%۶۸٫۷) بود. ميانگين ضريب اشغال تخت کل بيمارستان ها %۵۷٫۸ بود که كمترين ميزان مربوط به بيمارستان هاي زير ۵۰ تخت (%۳۱٫۴) بود.
نتيجه گيري: تراکم بالاي پرسنل در واحد پشتيباني بيمارستان ها مؤيد تاثير منفي اين حجم نيرو بر توليد خدمت در اين بيمارستان ها مي باشد. با وجود افزايش نسبت كادر درماني به كل كاركنان، نسبت گروه پزشكي با افزايش تخت هاي بيمارستاني كاهش مي يابد كه مطلوب نيست. بيمارستان هاي بزرگ از نظر اشغال تخت وضعيت بهتري دارند.