مقاله بررسي وقوع و گزارش خطاهاي دارويي پرستاران و ارتباط آن با شرايط کاري در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي ايران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله ايراني اخلاق و تاريخ پزشكي از صفحه ۶۵ تا ۷۶ منتشر شده است.
نام: بررسي وقوع و گزارش خطاهاي دارويي پرستاران و ارتباط آن با شرايط کاري در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي ايران
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله خطاي دارويي
مقاله گزارش خطا
مقاله شرايط کاري
مقاله پرستار

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: جولايي سودابه
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي بابايي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: پيروي حميد
جناب آقای / سرکار خانم: حقاني حميد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
خطاهاي دارويي از عوامل تهديدکننده امنيت بيماران است که تلاش براي شناسايي و پيشگيري از آن در سال هاي اخير مورد توجه زيادي قرار گرفته است. در طي اين سال ها، عواملي نظير روند صعودي توليد داروهاي متنوع احتمال بروز خطاهاي دارويي را افزايش داده است. از سوي ديگر، بيماران بيش از پيش نسبت به حقوق خود آگاه هستند و دعاوي مرتبط با خطاهاي دارويي بيش از گذشته در مراجع قانوني مورد رسيدگي قرار مي گيرند. هدف از انجام اين مطالعه تعيين وقوع و گزارش خطاهاي دارويي پرستاران و ارتباط آن ها با شرايط کاري در بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي ايران بوده است.
اين پژوهش، مطالعه اي توصيفي – تحليلي بود که بر روي ۲۸۶ پرستار بخش هاي داخلي، جراحي، ارتوپدي، زنان و زايمان کليه بيمارستان هاي عمومي که به روش نمونه گيري چند مرحله اي انتخاب شده بودند، انجام گرديد. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسشنامه بود و تجزيه و تحليل داده ها با استفاده از آمار توصيفي و آزمون هاي آماري کروسکال واليس و آناليز واريانس يک طرفه انجام شد.
ميانگين خطاهاي دارويي پرستاران در عرض سه ماه ۱۹٫۵ مورد و ميانگين گزارش خطا ۱٫۳ مورد بود. وقوع خطاهاي دارويي با شرايط کاري پرستاران از نظر آماري ارتباط معني داري داشت (P<0.0001)، ولي اين ارتباط بين گزارش خطاها و شرايط کاري وجود نداشت (P<0.255).
با توجه به ارتباط شرايط کاري با بروز خطاهاي دارويي، به نظر مي رسد بررسي و شناخت كامل شرايط كاري پرستاران و تعديل آن زمينه را براي کاهش خطاهاي دارويي فراهم آورد. ايجاد سيستم كارآمد گزارش دهي و ثبت خطا همراه با به حداقل رساندن موانع گزارش دهي ممكن است موجب کاهش خطاهاي دارويي گردد.