مقاله بررسي و تبيين ساختار اجتماعي ـ فرهنگي ضرب المثل هاي تركي استان اردبيل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۷ در ادب و زبان (نشريه دانشكده ادبيات و علوم انساني كرمان) از صفحه ۲۹۱ تا ۳۲۱ منتشر شده است.
نام: بررسي و تبيين ساختار اجتماعي ـ فرهنگي ضرب المثل هاي تركي استان اردبيل
این مقاله دارای ۳۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله فولکلور
مقاله فرهنگ عامه
مقاله ضرب المثلهاي ترکي
مقاله استان اردبيل
مقاله ادبيات عامه

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نوين حسين

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
ضرب المثلهاي تركي رايج در استان اردبيل، كه براي پند و نصيحت و يا بيان ديدگاه هاي اجتماعي و سياسي مردم به كار مي رود، محصول تجربه ها، دانش و آرزوهاي اجتماعي و تاريخي مردم با شور و ذوق اين نواحي و مناطق مجاور آن است. در ميان آنها تاثيرات فرهنگي اسلام يا ملل مجاور و كشورهاي دور و نزديك نيز به چشم مي خورد. دراين مقاله، ضمن بررسي و پرداختن به اين موضوع، موارد زير در خور توجه قرار گرفته است:
در ساختمان دستوري امثال از انواع فعل هاي تركي، صيغه ها و زمانهاي گوناگون (گذشته، حال و آينده) بهره گيري شده، وامثال و حكم تركي از نظر بياني اغلب به صورت كنايه (اعم از واقعي و قابل فهم، غير واقعي و ديرفهم) به كار رفته است.
برخي نيز به صورت جملات ساده (كوتاه و بلند) ساخته شده، و گاهي نيز از امور متضاد و متقابل آميخته واستفاده شده است.
امثال و حكم موزون و شعر گونه نيز بخشي از سخنان حكيمانه و انديشه ورانه بسيار زيبا و دلپذير مردم ترك زبان اين نواحي است. اين مثل ها اغلب آميخته به صنايع لفظي و با آهنگ و موسيقي پرشوري است كه گاهي كاملا صورت شعري به خود گرفته است.
عناصر و پديده هاي مختلفي مانند طبيعت و عناصر آن (آب، باران، كوه، دريا و …) انسان و حيوان، پرنده، گياه مناطق و شهرها و حتي كشورهاي خاص (اعم از نزديك يا دور) و نيز طبقات و گروه هاي مختلف اجتماعي (فقير، غني، كچل، ديوانه، عروس و …) ساختار موضوعي ضرب المثل هاي تركي را تشكيل مي دهد.
دسته ديگر از امثال و حكم تركي، ساختار افسانه اي و اسطوره اي دارد. در كنار آنها به تعدادي از امثال و سخنان حكيمانه نيز برمي خوريم كه بار معنايي خود را از باورها و خرافات عاميانه اقتباس کرده است.
آخرين نكته قابل توجه دراين پژوهش بازيافت امثال و حكمي است كه جنبه تربيتي و روانشناختي دارد. مطالعه اين دسته از امثال وحكم ما را با روحيات و خلقيات فردي و اجتماعي گويندگان آنها آشنا مي سازد.