مقاله بررسي و مطالعه ميزان چسبندگي پوشش فولاد زنگ نزن ۳۱۶L ايجاد شده بر روي فولاد ۱٫۱۲۴۸ به دو روش پاشش شعله اي و الکترواسپارک (ESD) که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۷ در فرآيندهاي نوين در مهندسي مواد (مهندسي مواد مجلسي) از صفحه ۴۷ تا ۵۴ منتشر شده است.
نام: بررسي و مطالعه ميزان چسبندگي پوشش فولاد زنگ نزن ۳۱۶L ايجاد شده بر روي فولاد ۱٫۱۲۴۸ به دو روش پاشش شعله اي و الکترواسپارک (ESD)
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پاشش شعله اي
مقاله الکترواسپارک (ESD)
مقاله استحکام چسبندگي پوشش

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: خديوي مصطفي
جناب آقای / سرکار خانم: شفيعي علي
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي رضا
جناب آقای / سرکار خانم: خلقي مجتبي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
در اين پژوهش ميزان استحکام چسبندگي پوشش هاي فولاد زنگ نزن ۳۱۶L ايجاد شده به روش هاي پاشش شعله اي و الکترواسپارک (ESD) بر روي سطح فولاد ۱٫۱۲۴۸ مورد مطالعه و بررسي قرار گرفت. پس از پوشش دادن نمونه هاي متعدد توسط دو روش ياد شده براي اندازه گيري استحکام چسبندگي از آزمون استحکام چسبندگي به شماره استاندارد ASTM C 633-01 و آزمون خمش به شماره استاندارد ASTM B 489-85 استفاده گرديد. همچنين به منظور ارزيابي تغييرات ايجاد شده در پوشش هاي پاشش شعله اي و الکترواسپارک از دستگاه پراش پرتو ايکس (XRD) و ميکروسکوپ الکتروني روبشي (SEM) استفاده گرديد. نتايج به دست آمده نشان مي دهد که استحکام چسبندگي پوشش هاي ايجاد شده توسط روش الکترواسپارک بسيار بالاتر از استحکام چسبندگي پوشش هاي پاشش شعله اي است. بالا بودن استحکام چسبندگي پوشش هاي الکترواسپارک به علت ذوب و يکپارچه شدن پوشش به زير لايه، نفوذ عناصر آلياژي بين زير لايه- پوشش و ايجاد ساختاري بدون جدايش در فصل مشترک است. در حالي که در پوشش هاي حاصل از پاشش شعله اي عواملي نظير ذرات ذوب جزيي شده، فازهاي اکسيدي و تخلخل، باعث کاهش استحکام چسبندگي پوشش شده است.