مقاله بررسي و مقايسه اثرات ضد باکتريايي عصاره الکلي برگ، گل و ريشه آويشن شيرازي بر روي استافيلوکوکوس اورئوس مقاوم به متي سيلين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در گياهان دارويي از صفحه ۵۸ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه اثرات ضد باکتريايي عصاره الکلي برگ، گل و ريشه آويشن شيرازي بر روي استافيلوکوکوس اورئوس مقاوم به متي سيلين
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آويشن شيرازي
مقاله استافيلوکوکوس اورئوس مقاوم به متي سيلين
مقاله عصاره الکلي
مقاله اثرات ضد باکتريايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: يادگار عباس
جناب آقای / سرکار خانم: ستاري مرتضي
جناب آقای / سرکار خانم: بيگدلي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: بختياري فرشته

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: به دليل مقاومت روزافزون باکتري هاي بيماري زا به آنتي بيوتيک هاي رايج و نسل جديد محققين در پي يافتن عوامل ضد ميکروبي با منشاي گياهي به عنوان داروهاي جايگزين مي باشند. آويشن شيرازي جزء خانواده نعناييان و داراي خواص ضد ميکروبي مي باشد.
هدف: اين تحقيق با هدف بررسي و مقايسه اثرات بازدارندگي عصاره هاي الکلي برگ، گل و ريشه گياه آويشن شيرازي بر روي رشد استافيلوکوکوس اورئوس مقاوم به متي سيلين (MRSA) انجام شد.
روش بررسي: برگ هاي جوان، گل و ريشه گياه پس از خشک شدن به طور جداگانه به ميزان ۵۰ گرم به ارلن هاي حاوي ۲۵۰ ميلي ليتر هيدرواتانول ۸۵ درجه و آب مقطر اضافه شد. سپس عصاره ها به روش تقطير در خلاء استخراج شدند. خواص ضد باکتريايي عصاره ها ابتدا به روش رقت سازي در لوله تعيين و سپس وزن خشک عصاره ها در هر ميلي ليتر محاسبه و حداقل غلظت مهارکنندگي و کشندگي آن ها به دست آمد. به منظور شناسايي مواد موثره ضد باکتريايي عصاره هاي الکلي از روش کروماتوگرافي لايه نازک استفاده شد.
نتايج: غلظت هاي ۳٫۰۳۱ و ۶٫۰۶۲mg/ml عصاره الکلي برگ ها، غلظت هاي ۵٫۶۸۷ و ۱۱٫۳۷۵mg/ml عصاره الکلي گل و غلظت هاي ۵٫۴۳۷ و ۱۰٫۸۷۵mg/ml عصاره الکلي ريشه آويشن به ترتيب قادر به مهار و کشتن هر سه سويه استاندارد و باليني بودند و از اين لحاظ تفاوتي ما بين سويه ها مشاهده نشد. آناليز کروماتوگرام ها در روش TLC نشان داد که تيمول و کارواکرول جزء ترکيبات اصلي گياه آويشن شيرازي مي باشند.
نتيجه گيري: اگر چه کاربرد باليني عصاره ها و اسانس هاي گياهي به دليل عوارض جانبي کمتر نسبت به عوامل درماني رايج، با ارزش به نظر مي رسد، اما جهت کاربرد باليني عصاره هاي الکلي آويشن شيرازي بايد تحقيقات بيشتري در زمينه مکانيسم عمل ترکيبات موثر اين گياه بر روي عوامل ميکروبي انجام شود.