مقاله بررسي و مقايسه اثرات ضد تشنجي گيرندهاي آدنوزيني A1 در ناحيه CA1 هيپوكمپ بر شدت تشنجهاي ايجاد شده به روش كيندلينگ الكتريكي آميگدال و قشر انتورينال موش صحرايي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۷ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۲۵ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه اثرات ضد تشنجي گيرندهاي آدنوزيني A1 در ناحيه CA1 هيپوكمپ بر شدت تشنجهاي ايجاد شده به روش كيندلينگ الكتريكي آميگدال و قشر انتورينال موش صحرايي
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله آدنوزين
مقاله آميگدال
مقاله تشنج
مقاله قشر انتورينال
مقاله كيندلينگ
مقاله هيپوكمپ

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حيدريان پور علي
جناب آقای / سرکار خانم: علاسوند مسعود
جناب آقای / سرکار خانم: ناظم فرزاد
جناب آقای / سرکار خانم: ميرنجفي زاده سيدجواد
جناب آقای / سرکار خانم: بيدگلي محمدرضا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: در سيستم اعصاب مركزي، آدنوزين بعنوان تعديل كننده درون زاد فعاليت نورونها و تنظيم تحريك پذيري آنها مي باشد. در واقع افزايش غلظت داخل مغزي آدنوزين منجر به خاتمه و برقراري حالت پايدار بعد از تشنج مي شود. با اين حال هنوز اين سوال وجود دارد كه آيا اثرات ضدتشنجي آدنوزين ناشي از اثرات مهار عمومي مغز مي باشد يا اينكه نواحي خاصي از مغز نقش كليدي در ايجاد اثرات ضد تشنجي آن دارد. در اين راستا هدف مطالعه حاضر بررسي و مقايسه فعاليت گيرنده هاي آدنوزيني A1 ناحيه CA1 هيپوكمپ بر شدت تشنجهاي ناشي از كيندلينيگ الكتريكي آميگدال و قشر انتورينال موش صحرايي مي باشد.
روش كار: در اين مطالعه تجربي موشهاي صحرايي با تحريك الكتريكي روزانه آميگدال (گروه A) و قشر انتورينال (گروه B) كيندل شدند. به حيوانات كيندل شده –N6 سيكلوهگزيل آدنوزين (CHA)، آگونيست اختصاصي گيرنده A1 با غلظت هاي ۱، ۱۰ ميكرومولار و ۱ و ۳- دي متيل – ۸- سيكلو پنتيل گزانتين (CPT)، آنتاگونيست اختصاصي گيرنده A1 با غلظت ۱ ميكرومولار به ناحيه CA1 هيپوكمپ هر دو گروه تزريق شد (۱ ميكروليتر در دو دقيقه). حيوانات در زمانهاي ۵ و ۱۵ دقيقه پس از تزريق تحريك شدند. به تمامي حيوانات ۲۴ ساعت قبل از تزريق دارو، مايع مغزي – نخاعي مصنوعي تزريق و از داده هاي حاصل به عنوان كنترل استفاده گرديد.
نتايج: كميتهاي تشنجي در زمانهاي ۵ و ۱۵ دقيقه بعداز تزريق اندازه گيري شد. نتايج بدست آمده نشان داد كهCHA  با غلظت ۱۰ ميكرومولار باعث كاهش معني داري در مدت زمان امواج تخليه متعاقب(ADD)  ثبت شده از آميگدال و قشر انتورينال و مدت زمان مرحله ۵ تشنج(S5D)  مي شود و زمان تاخيري بين تحريك تا شروع مرحله ۴ تشنج (S4L) را در هر دو گروه افزايش مي دهد. CHA با غلظت يك ميكرو مولار تاثيري بر كميت هاي تشنجي گروه B نداشت ولي در گروه A كميت هاي تشنجي را بطور معني دار تغيير داد. CPT با غلظت ۱ ميكرومولار تاثيري بر كميت هاي تشنجي هر دو گروه نداشت. پيش درماني حيوانات با CPT 1 ميكرو مولار بطور معني داري اثرات CHA بر مدت زمان امواج تخليه متعاقب(ADD)  ثبت شده از آميگدال و قشر انتورينال را حذف كرد.
نتيجه نهايي: نتايج حاصله اين احتمال را مطرح مي كند كه ناحيه CA1 هيپوكمپ در گسترش امواج تشنجي از آميگدال يا قشر انتورينال به ساير نواحي مغزي نقش داشته و فعاليت گيرنده هاي آدنوزيني A1 در اين ناحيه توسطCHA  اثرات ضد تشنجي بيشتري در كيندلينگ آميگدال نسبت به قشر انتورينال دارد.