مقاله بررسي و مقايسه تمايل محوري مزيوديستال دندان هاي خلفي در كلاس II اسكلتودنتال با كلاس I که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۹ در مجله دندانپزشکي (دانشگاه علوم پزشکي تهران) از صفحه ۱۳۴ تا ۱۴۰ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه تمايل محوري مزيوديستال دندان هاي خلفي در كلاس II اسكلتودنتال با كلاس I
این مقاله دارای ۷ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله محوري
مقاله اسكلتال
مقاله راديوگرافي پانوراميك

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: حسيني سيدمحمدهاشم
جناب آقای / سرکار خانم: چليپا جواد
جناب آقای / سرکار خانم: حيدري فاطمه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: يکي از اهداف اصلي در درمان ارتودنسي نرمال کردن موقعيت دندان ها در هر سه پلن فضايي است که شامل تمايل محوري صحيح مزيوديستال نيز مي باشد. جهت شناخت ميزان صحيح اين تمايل، در اين مطالعه، تمايل محوري مزيوديستال دندان هاي خلفي در هر چهار نيم فک، در کلاس II اسکلتودنتال بررسي و تغييرات حاصله با افراد کلاس I مقايسه شد.
روش بررسي: در اين پژوهش، تعداد ۷۸ عدد کليشه راديوگرافي پانوراميک متعلق به بايگاني دانشکده دندانپزشکي دانشگاه تهران از افراد داراي اکلوژن کلاس I اسکلتي در محدوده سني ۱۲-۲۴ سال و ۷۸ عدد کليشه راديوگرافي پانوراميک در افراد داراي مال اکلوژن کلاس II اسکلتي در محدوده سني ۱۲-۱۹ سال انتخاب شد. نمونه هاي انتخاب شده همه در دوران دندان هاي دايمي و فاقد Missing، نهفتگي، دندان کشيده شده و کرادينگ خلفي بودند. پس از تعيين رفرنس براي فک بالا (خط واصل تحتاني ترين نقطه ريم اربيت دو طرف) و فک پايين (خط واصل مرکز فورامن منتال چپ و راست)، محور طولي دندان ها تعيين و رسم شد: (در دندان تک ريشه: تصوير کانال ريشه در بلندترين ناحيه، در پره مولرهاي بالا: ميانگين کانال باکال و پالاتال، در مولرهاي پايين: ميانگين تصوير کانال مزيال و ديستال و در مولرهاي بالا: تصوير کانال پالاتال). ميانگين هاي به دست آمده کلاس I و کلاس II اسکلودنتال با استفاده از آزمون T-test مقايسه شدند.
يافته ها: آناليز آماري مقايسه بين دو گروه اسکلتي کلاس I و کلاس II نشان داد که تفاوت معني داري (P<0.05) در زاويه قرارگيري دندان ها از بعد مزيوديستالي بين دندان هاي ۱۵، ۱۶، ۱۷، ۲۵، ۲۶ و ۲۷ در فک بالا در نمونه هاي کلاس II در مقايسه با همين دندان ها در کلاس I وجود داشت و اين زوايا در افراد کلاس II مزيالي تر بود. همچنين در فک پايين زواياي دندان هاي ۳۶ و ۴۶و ۴۷ نيز در کلاس II اسکلتودنتال نسبت به کلاس I اسکلتودنتال مزيالي تر شدند. دندان هاي ديگر در مقايسه تفاوت آماري معني داري را بين دو کلاس فکي نشان ندادند (P<0.05).
نتيجه گيري: دندان هاي پرمولر دوم به بعد در فک بالا در افراد کلاس I نسبت به کلاس I تمايل مزيالي بيشتري دارند. در فک پايين اين تمايل تنها در مولرها ديده مي شود.