مقاله بررسي و مقايسه مهارت هاي حرفه اي معلمان دروس علوم پايه و علوم انساني دوره راهنمايي شهرستان بهشهر به منظور ارايه روش هاي ارتقاي كيفي اين مهارت ها که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۹ در فصلنامه تحقيقات مديريت آموزشي از صفحه ۷۵ تا ۹۶ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه مهارت هاي حرفه اي معلمان دروس علوم پايه و علوم انساني دوره راهنمايي شهرستان بهشهر به منظور ارايه روش هاي ارتقاي كيفي اين مهارت ها
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مهارت هاي حرفه اي معلمان
مقاله دروس علوم پايه
مقاله دروس علوم انساني
مقاله دوره راهنمايي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نادري عزت اله
جناب آقای / سرکار خانم: حاجي زاد محمد
جناب آقای / سرکار خانم: شريعتمداري علي
جناب آقای / سرکار خانم: سيف نراقي مريم

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
هدف اين پژوهش بررسي و مقايسه مهارت هاي حرفه اي معلمان دروس علوم پايه و علوم انساني در دوره راهنمايي است. روش انجام پژوهش زمينه اي است وجامعه آماري كليه معلمان شاغل به تدريس در دروس علوم پايه و علوم انساني دوره راهنمايي شهرستان بهشهر در سال تحصيلي۹۰-۸۹ به تعداد ۲۵۵ نفر و نمونه آماري ۱۵۰ نفر از معلمان زن و مرد مي باشند که به روش نمونه گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. در اين تحقيق از ابزار پرسشنامه محقق ساخته (خودسنجي معلمان) و چک ليست (مشاهده تدريس) (حاوي ۲۵ سوال با مقياس ليکرت) استفاده شده است. داده ها در دو سطح توصيفي (با استفاده از جداول توزيع فراواني، درصد، ميانگين) و استنباطي (با استفاده از آزمونT و تجزيه و تحليل واريانسANOVA  و آزمون تعقيبي توکي وشفه) و با نرم افزار Spss مورد توصيف و تجزيه و تحليل قرار گرفت. عمده ترين يافته هاي پژوهشي اين است که ميزان آگاهي معلمان از مهارت هاي حرفه اي در دروس علوم پايه و علوم انساني با کسب ميانگين (۱۰۳٫۵) در آزمون خودسنجي و (۷۷٫۴۵) در چک ليست (مشاهده تدريس) متفاوت است. با توجه به سطح معني داري در آزمون چک ليست (Sig =0.04 <0.05) نتيجه گرفته مي شود که ميزان آگاهي معلمان از مهارت هاي حرفه اي در دروس علوم پايه و علوم انساني متفاوت است. اين نتيجه درباره ۴ مولفه مهارت هاي حرفه اي معلمان نيز به دست آمده است که نتايج جدول آزمون توکي، شفه نشان مي دهد که مولفه روش تدريس، بيشترين ميزان آگاهي و سپس طراحي آموزشي و ارزشيابي و در آخر تکنولوژي آموزشي کمترين ميزان را دارا بوده است.