مقاله بررسي و مقايسه مورفولوژيک جمعيت هاي ماهيان قزل آلاي خال قرمز،Salmo trutta fario ، رودخانه هاي هراز، ليقوان و مردق که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۸۸ در شيلات (منابع طبيعي ايران) از صفحه ۶۹ تا ۸۰ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه مورفولوژيک جمعيت هاي ماهيان قزل آلاي خال قرمز،Salmo trutta fario ، رودخانه هاي هراز، ليقوان و مردق
این مقاله دارای ۱۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله مورفولوژيک
مقاله قزل آلاي خال قرمز
مقاله هراز
مقاله ليقوان
مقاله مردق
مقاله بررسي تابع تشخيص
مقاله تجزيه به مولفه هاي اصلي
مقاله تجزيه کلاستر

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: هاشم زاده سقرلو ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: فرحمند حميد
جناب آقای / سرکار خانم: عبدلي اصغر
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: برناتچز لوئيس

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
اين پژوهش با هدف مقايسه مورفولوژيک جمعيت ماهيان قزل آلاي خال قرمز ،Salmo trutta fario در رودخانه هراز، ليقوان و مردق (حوزه درياچه اروميه) بر روي ۷۰ قطعه ماهي صيد شده در تابستان ۱۳۸۶ انجام پذيرفت. نتايج بررسي صفات قابل اندازه گيري و قابل شمارش با روش هاي بررسي تابع تشخيص (DFA) تجزيه به مولفه هاي اصلي (PCA) و تجزيه کلاستر نشان داد که جمعيت هاي مورد بررسي از نظر مورفولوژيک متمايز مي باشند .(P<0.001) در اين رابطه صفات قابل اندازه گيري در مقايسه با صفات شمارشي در بين جمعيت هاي مورد بررسي تفاوت بيشتري داشت. در روش بررسي تابع تشخيص جمعيت هاي مورد نظر به گونه بهتري از هم جداسازي شده و در روش گروه بندي افراد به طور ميانگين با صحت ۷۴% به جمعيت هاي خود منتسب شدند. در بين صفات شمارشي شمار شعاع هاي فنري – آبششي سمت راست در جداسازي جمعيت ها موثر بود و از بين صفات قابل اندازه گيري ارتفاع بدن در جلوي باله مخرجي، ارتفاع بدن در انتهاي ساقه دمي، طول بدن، ارتفاع باله دمي، پهناي بدن در جلوي چشم، فاصله پوزه تا اول باله مخرجي و طول باله دمي، طول باله پشتي، فاصله انتهاي باله دمي تا قاعده باله دمي، طول پوزه به عنوان متغيرهاي موثر شناسايي شدند. در مجموع صفات قابل اندازه گيري در جدا نمودن جمعيت هاي ماهيان آذربايجان و هراز در مقايسه با صفات شمارشي مورد بررسي از کارايي بيشتري برخوردار بودند. در تجزيه خوشه اي به روش UPGMA بر پايه فاصله هاي ماهالانوبيس نيز جمعيت هاي ليقوان و مردق در يک گروه قرار گرفتند.