مقاله بررسي و مقايسه گونه هاي مختلف جوهاي بومي ايران از نظر ميزان كلروفيل، كاروتنوئيد، پروتئين و آنزيم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله علوم گياهان زراعي ايران (علوم كشاورزي ايران) از صفحه ۵۷ تا ۶۵ منتشر شده است.
نام: بررسي و مقايسه گونه هاي مختلف جوهاي بومي ايران از نظر ميزان كلروفيل، كاروتنوئيد، پروتئين و آنزيم
این مقاله دارای ۹ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله پراکسيداز
مقاله پلي فنول اکسيداز
مقاله کلروفيل و کاروتنوئيد
مقاله گونه هاي جو

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: ابراهيمي امين
جناب آقای / سرکار خانم: نقوي محمدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: سبك دست نودهي منيژه

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور بررسي و مقايسه ميزان كلروفيل، كاروتنوئيد، پروتئين و آنزيم در گونه هاي مختلف جو، آزمايشي تحت شرايط گلخانه، با ۳ تكرار در قالب طرح كاملا تصادفي، در سال ۱۳۸۷ در گلخانه گروه زراعت و اصلاح نباتات دانشگاه تهران اجرا شد. مواد گياهي در اين آزمايش شامل ۴۹ ژنوتيپ جو بومي ايران از ۵ گونه شامل H. vulgare، H. spontaneum، H. marinum، H. murinum،H. bulbosume  بود. گونه ها و ژنوتيپ هاي داخل گونه ها از لحاظ صفات مورد بررسي تنوع بسيار معني داري نشان دادند. در تمامي گونه ها همبستگي بسيار معني دار و مثبتي بين ميزان كلروفيل a، كلروفيل b، كلروفيل كل، كاروتنوئيد وجود داشت. در دو گونه H. marinum و H. bulbosum بين ميزان آنزيم پراكسيداز و پروتئين همبستگي معني دار و منفي وجود داشت و در گونه H. bulbosume بين ميزان آنزيم پراكسيداز و پلي فنول اكسيداز همبستگي مثبت و معني داري ديده شد. تجزيه به مولفه هاي اصلي ۷ متغير اوليه را در قالب دو متغير جديد (دو مولفه) گروه بندي نمود كه در مجموع اين دو مولفه ۷۸ درصد از تغييرات كل را توجيه كردند. بطوريكه مولفه اول با تخصيص ۵۷ درصد از تغييرات كل عمدتا توجيه كننده صفات كلروفيلa ، كلروفيل b، كلروفيل كل و ميزان كاروتنوئيد بود. در حالي كه متغير دوم با ۲۱ درصد از تغييرات عمدتا توجيه كننده ميزان پروتئين، آنزيم پراكسيداز و پلي فنول اكسيداز بود. نتايج اين تحقيق نشان داد كه گونه هاي مختلف جو و همچنين ژنوتيپ هاي مختلف يك گونه از لحاظ صفات فيزيولوژيكي مورد بررسي با همديگر تفاوت دارند اين صفات در گونه هاي وحشي (به غير از ميزان پروتئين) از مقادير بيشتري برخوردار مي باشند. بنابراين به كمك روش هاي اصلاح كلاسيك و تلاقي بين برخي از اين گونه ها كه قابل تلاقي مي باشند مي توان اين صفات را در ارقام زراعي بهبود داد.