مقاله بررسي و نقد نظريه رفتارگرايي فلسفي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۷ در پژوهش هاي فلسفي – كلامي از صفحه ۲۷ تا ۴۶ منتشر شده است.
نام: بررسي و نقد نظريه رفتارگرايي فلسفي
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله رفتارگرايي فلسفي
مقاله فيزيكاليسم
مقاله رفتارگرايي روانشناختي
مقاله نظريه تحقيق پذيري معنا
مقاله نظريه زبان خصوصي ويتگنشتاين

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كشفي عبدالرسول

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
رفتارگرايي فلسفي يكي از شاخه هاي فيزيكاليسم است. فيزيكاليسم نظريه اي است كه نفس و حالات نفساني را يا غيرواقعي مي داند (فيزيكاليسم حذف گرا) و يا براي آنها واقعيتي جز امور مادي قايل نيست (فيزيكاليسم فروكاهش گرا). رفتارگرايي فلسفي نوعي فيزيكاليسم فروكاهش گرا ست كه بر مبناي آن نفس و حالات نفساني با رفتار بيروني انسان همسان پنداشته مي شوند. اين نظريه مبتني بر سه ديدگاه است: رفتارگرايي روانشناختي، نظريه تحقيق پذيري معنا و نظريه زبان خصوصي ويتگنشتاين. در اين مقاله مي كوشيم، ضمن معرفي رفتارگرايي فلسفي و مباني آن، ناكافي بودن اين مباني را در اثبات رفتارگرايي، و از اين رو، مخدوش بودن اين نظريه را نشان دهيم.