مقاله بررسي يافته هاي باليني و آزمايشگاهي کودکان مبتلا به بيماري کاوازاکي بستري شده در بيمارستان هاي ابوذر و گلستان اهواز که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله علمي پزشكي جندي شاپور از صفحه ۵۴۳ تا ۵۵۲ منتشر شده است.
نام: بررسي يافته هاي باليني و آزمايشگاهي کودکان مبتلا به بيماري کاوازاکي بستري شده در بيمارستان هاي ابوذر و گلستان اهواز
این مقاله دارای ۱۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله واسکوليت
مقاله کاوازاکي
مقاله اتساع عروق کرونر
مقاله اهواز

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: امامي مقدم عبدالرحمان
جناب آقای / سرکار خانم: حسين زاده محسن

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
زمينه و هدف: بيماري کاوازاکي يک سندرم التهاب عروقي حاد و تب دار با ابتلاي دستگاه هاي متعدد بدن است. هدف اين مطالعه بررسي علايم باليني و آزمايشگاهي کودکان بستري شده با تشخيص بيماري کاوازاکي در بيمارستان هاي ابوذر و گلستان اهواز بود.
روش بررسي: از تمام بيماراني که از اول مهرماه ۱۳۸۰ تا پايان فروردين ماه ۱۳۸۳ طبق معيارهاي مرکز کنترل بيماري ها، با تشخيص کاوازاکي در بيمارستان هاي ابوذر و گلستان بستري بودند، شرح حال، معاينه دقيق و آزمايش هاي لازم بعمل آمد و تحت درمان استاندارد قرار گرفتند. سپس در اولين فرصت و دو هفته بعد از آن، اکوکارديوگرافي انجام شد.
يافته ها: در اين مدت ۲۵ بيمار با تشخيص قطعي کاوازاکي بستري شده بودند. ميانگين سني بيماران ۱۹٫۵۵±۳۰ ماه و نسبت جنس مذکر به مونث ۱٫۷۷ بود. بيشترين تعداد بيمار در فصل زمستان با ارجحيت در ماه بهمن بود. غير از تب، راش ماکولوپاپولر اولين نشانه بروز بيماري و کنژنکتيويت غير چرکي، شايع ترين معيار باليني بيماري کاوازاکي در اين بيماران بود. لکوسيتوز با ارجحيت سلول هاي پلي مورف،ESR  بالا وCRP  مثبت در اکثر بيماران در مرحله حاد بيماري وجود داشته است. ميانگين هموگلوبين در بيماران قبل از درمان ۱۰٫۴ گرم در دسي ليتر و تعداد پلاکت از۴۱۸۰۰۰  در ميلي متر مکعب در دوره حاد بيماري بود که به ۶۲۱۰۰۰ در ميلي متر مکعب در دوره نقاهت افزايش يافته بود(p<0.05) . در ۶ بيمار (۲۴ درصد) اکوکارديوگرافي درگيري عروق کرونري را نشان داد که همگي به صورت اتساع خفيف عروق کرونر بود. بين بيماران با و بدون درگيري عروق کرونر، تفاوت آماري معناداري در يافته هاي آزمايشگاهي وجود نداشت(p>0.05) .
نتيجه گيري: يافته هاي باليني و آزمايشگاهي بيماران مورد بررسي ما، مشابه با مراکز ديگر بوده و تفاوت آماري معناداري بين بيماران بدون درگيري و با درگيري عروق کرونري وجود نداشت.