مقاله بررسي پارامترهاي رشد جمعيت شته معمولي گندم، (chizaphis graminum (Hem.: Aphiidae، روي ارقام گندم رايج در منطقه ورامين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در اسفند ۱۳۸۸ در نامه انجمن حشره شناسي ايران از صفحه ۴۵ تا ۶۴ منتشر شده است.
نام: بررسي پارامترهاي رشد جمعيت شته معمولي گندم، (chizaphis graminum (Hem.: Aphiidae، روي ارقام گندم رايج در منطقه ورامين
این مقاله دارای ۲۰ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله شته معمولي گندم
مقاله Schizaphis graminum
مقاله نرخ ذاتي افزايش جمعيت
مقاله نرخ متناهي افزايش جمعيت
مقاله پتانسيل رشد جمعيت

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: شاهرخي خانقاه شهرام
جناب آقای / سرکار خانم: شجاعي محمود
جناب آقای / سرکار خانم: رضواني علي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
شته معمولي گندم، Schizphis graminum Rondani، يکي از شته هاي زيان آور غلات منطقه ورامين مي باشد. در اين تحقيق ويژگي هاي زيستي اين شته در آزمايشگاه در دماي ۲۰±۱ درجه سلسيوس، رطوبت نسبي ۷۰-۸۰ درصد و دوره نوري ۱۶ ساعت روشنايي و ۸ ساعت تاريکي بررسي شد. براي اين منظور، شته معمولي گندم با استفاده از قفس هاي برگ روي شش رقم گندم مهدوي، کوير، نيک نژاد، طبسي، آزادي و قدس پرورش داده شد و مدت زمان رشد پوره ها، ميزان تلفات، طول عمر و باروري آنها به طور روزانه ثبت و نرخ ذاتي افزايش جمعيت، نرخ متناهي افزايش جمعيت و مدت زمان دو برابر شدن جمعيت آن محاسبه گرديد. نتايج نشان داد که تلفات پوره ها روي ارقام گندم رايج در منطقه ورامين در حد درصد تلفات پوره ها روي ارقام گندم حساس مي باشد. همچنين شته ها روي هر شش رقم مورد آزمايش طول عمر نسبتا بالايي داشته و طول دوره پورگي آنها تا حدودي کوتاه بود. کمترين ميزان باروري شته معمولي گندم روي رقم کوير به دست آمد و دو رقم طبسي و مهدوي با دارا بودن بيشترين مقدار، با آن تفاوت معني دار نشان دادند (P<0.01). محاسبه پارامتر نرخ ذاتي افزايش جمعيت نشان داد که ارقام گندم رايج در منطقه ورامين نسبت به شته معمولي گندم حساس مي باشند، زيرا جمعيت شته روي اين ارقام با نرخ تصاعدي ثابت ۰٫۲۵۲-۰٫۳۱۰ ماده به ازاي هر ماده در روز رشد مي کند و در صورت وجود شرايط مساعد و در غياب دشمنان طبيعي مي تواند به سرعت افزايش يابد. نتايج نشان داد که سه رقم نيک نژاد، طبسي و قدس مناسب ترين رقم هاي مورد آزمايش براي رشد جمعيت شته معمولي گندم بودند. همچنين رشته روي رقم کوير کمترين مقدار نرخ ذاتي افزايش جمعيت و نرخ متناهي افزايش جمعيت و بيشترين طول مدت زمان دو برابر شدن جمعيت را داشت که به دليل پايين بودن باروري و طول دوره پورگي بيشتر شته روي اين رقم بود. بنابراين در صورت گسترش کشت رقم کوير در منطقه ورامين، جمعيت شته معمولي گندم به احتمال زياد افزايش نخواهد يافت.