مقاله بررسي پارامترهاي ژنتيكي صفات زراعي در ژنوتيپ هاي نخود (.Cicer arietinum L) با استفاده از تجزيه دي الل که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در ۱۳۸۹ در مجله به نژادي نهال و بذر (نهال و بذر) از صفحه ۲۰۵ تا ۲۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي پارامترهاي ژنتيكي صفات زراعي در ژنوتيپ هاي نخود (.Cicer arietinum L) با استفاده از تجزيه دي الل
این مقاله دارای ۱۴ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله نخود
مقاله ژنوتيپ ها
مقاله دي آلل
مقاله تجزيه ژنتيکي
مقاله قابليت ترکيب پذيري

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: همتي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: صباغ پور سيدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: تائب محمد
جناب آقای / سرکار خانم: چوكان رجب

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
به منظور برآورد ميزان ترکيب پذيري ژنوتيپ هاي نخود و اطلاع از نحوه كنترل ژنتيکي صفات زراعي و عکس العمل آن ها در شرايط تنش خشکي، شش لاين نخود و نسل F1 حاصل از تلاقي آن ها در سال زراعي۱۳۸۶-۸۷  در قالب طرح بلوک هاي کامل تصادفي در سه تکرار در ايستگاه تحقيقات کشاورزي ديم سرارود (کرمانشاه) مورد ارزيابي قرار گرفتند. تجزيه آماري به روش دوم گريفينگ و هيمن انجام شد. معني دار بودن ميانگين مربعات ژنوتيپ هاي مورد مطالعه براي کليه صفات، نشان داد که تنوع ژنتيکي کافي بين ژنوتيپ هاي مورد بررسي وجود دارد. ميانگين مربعات ترکيب پذيري عمومي (GCA) و خصوصي (SCA) و ضريب بيكر نشان داد كه صفات روز تا رسيدن، ارتفاع بوته و وزن صد دانه به دليل داشتن ضريب بيكر بالا، در كنترل اثر افزايشي ژن ها بودند، در حالي كه ضريب بيكر پايين براي صفات تعداد روز تا گلدهي، تعداد شاخه هاي اوليه و ثانويه، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملكرد دانه و عرض بوته بيانگر دخالت بيشتر اثر غيرافزايشي ژن ها در كنترل اين صفات بود. مقدار متوسط ضريب بيكر براي صفات آب از دست رفته در برگ(LWL)  و بيوماس در بوته نشان دهنده اهميت هر دو اثر افزايشي و غير افزايشي ژن ها در كنترل اين صفات بود. بيشترين مقدار توارث پذيري خصوصي مربوط به صفت وزن صد دانه و کمترين آن مربوط به تعداد دانه در غلاف بود. محاسبه ميانگين درجه غالبيت و رگرسيون Wr روي Vr نشان داد که صفات تعداد شاخه هاي اوليه و ثانويه در بوته، تعداد غلاف در بوته، تعداد دانه در غلاف، عملکرد دانه و عرض بوته توسط ژن هايي با اثر فوق غالبيت کنترل مي شوند. در صورتي که صفات تعداد روز تا گلدهي، تعداد روز تا رسيدگي، LWL، ارتفاع بوته، بيوماس و وزن صد دانه توسط ژن هايي با اثر غالبيت نسبي کنترل مي شوند. والد ICCV96079 و ژنوتيپ SEL9324469 × ICCV96079  به ترتيب داراي بيشترين اثر GCA و SCA منفي و معني دار براي صفت زودرسي بودند.