مقاله بررسي پاسخ هاي هورموني حاد نسبت به فعاليت هاي انقباضي كانسنتريك، اكسنتريك و كانسنتريك – اكسنتريك در مردان جوان سالم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در فيزيولوژي و فارماكولوژي از صفحه ۲۱۶ تا ۲۲۸ منتشر شده است.
نام: بررسي پاسخ هاي هورموني حاد نسبت به فعاليت هاي انقباضي كانسنتريك، اكسنتريك و كانسنتريك – اكسنتريك در مردان جوان سالم
این مقاله دارای ۱۳ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انقباضات كانسنتريك و اكسنتريك،‌ پاسخ هورموني حاد،‌ هورمون رشد
مقاله تستوسترون و كورتيزول

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: صدقي بهنام
جناب آقای / سرکار خانم: كهريزي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: ذاكري حميدرضا
جناب آقای / سرکار خانم: اميدفر كبري
جناب آقای / سرکار خانم: رحماني مظاهر

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تمرين مقاومتي، يك محرك قوي براي افزايش حاد غلظت هورمون هاي در گردش خون نظير هورمون رشد (Growth Hormone)،‌ تستوسترون (Testosterone) و كورتيزول است. بطور معمول تمرين مقاومتي شامل توالي انقباضات Eccentric (ECC) و Concentric (CON) مي باشد كه در برابر بارگذاري ثابت خارجي انجام مي شود. هدف اين مطالعه، تعيين پاسخ هاي متابوليك و هورموني نسبت به فعاليت هاي انقباضي CON و ECC و CON-ECC به منظور توسعه ابزار و پروتكل هاي تمرين مقاومتي براي هر دو دسته ورزشكاران و بيماران در حال ريكاوري متعاقب ورزش،‌ مي باشد.
روش ها: در اين تحقيق، پاسخ هاي هورموني حاد Growth Hormone (GH)، Total & Free Testosterone (TT&FT) و كورتيزول تعداد ۱۰ مرد جوان سالم كه سابقه انجام تمرينات مقاومتي بصورت غيرحرفه اي داشتند، را نسبت به ۳ فعاليت انقباضي CON، ECC و CON-ECC مورد بررسي قرار گرفت. پروتكل تمرين شامل ۶ تمرين مقاومتي بود كه ۳ تمرين مربوط به Upper Body و ۳ تمرين مربوط به Lower Body بود. افراد شركت كننده ۳ فعاليت انقباضي را در ۳ روز جدا با فاصله حداقل يك هفته و در زمان يكساني از روز انجام دادند. پروتكل تمرين به صورت انجام ۴Set در هر تمرين، ۱۰ تكرار در Set و ۹۰ ثانيه استراحت بين Setها و تمرينات بود. فعاليت هاي CON و ECC به ترتيب با شدت %۸۰ CON 10-RM و %۸۰(%۱۲۰ CON 10-RM) انجام شد و با توجه به اصل نيروي برابر در مورد ۳ فعاليت انقباضي و بر اساس محاسبات انجام شده، شدت تمرين در فعاليت CON-ECC برابر %۸۸ CON 10-RM بود. نمونه هاي خون در زمان هاي قبل، بلافاصله، ۱۵ و ۳۰ دقيقه پس از تمرين جمع آوري شد.
يافته ها: GH در اثر ۳ فعاليت انقباضي CON، ECC و CON-ECC افزايش يافت ولي تنها پس از تريال هاي CON و CON-ECC افزايش معني داري يافت. TT&FT در اثر هر ۳ فعاليت، به طور معني داري افزايش يافت و كورتيزول متعاقب هر ۳ فعاليت انقباضي،‌ به طور معني داري كاهش يافت.
نتيجه گيري: علي رغم وجود افزايش معني دار در پاسخ حاد TT، FT و كاهش معني دار در پاسخ كورتيزول در اثر فعاليت هاي انقباضي CON، ECC و CON-ECC، تفاوت معني داري بين اين ۳ فعاليت انقباضي مشاهده نشد، كه اين امر بيانگر اينست كه پاسخ اين هورمون ها تحت تاثير نوع فعاليت انقباضي قرار نگرفته است. همچنين، بين پاسخ GH حاد مربوط به اين ۳ فعاليت، تفاوت معني داري مشاهده شد، كه اين امر بيانگر اينست كه GH علاوه بر شدت و حجم تمرين، به نوع فعاليت انقباضي و ميزان فراخواني واحدهاي حركتي نيز وابسته است.