مقاله بررسي پديده استيگما (داغ اجتماعي) در مادران داراي فرزند با نشانگان داون در شهر اصفهان: رويکردي رواني ـ اجتماعي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در فصلنامه خانواده پژوهي از صفحه ۴۰۱ تا ۴۱۶ منتشر شده است.
نام: بررسي پديده استيگما (داغ اجتماعي) در مادران داراي فرزند با نشانگان داون در شهر اصفهان: رويکردي رواني ـ اجتماعي
این مقاله دارای ۱۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله استيگما يا داغ اجتماعي
مقاله نشانگان داون
مقاله مادران
مقاله استيگماي دروني
مقاله استيگماي وابستگان

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: رضايي دهنوي صديقه
جناب آقای / سرکار خانم: نوري ابوالقاسم
جناب آقای / سرکار خانم: جعفري محبوبه
جناب آقای / سرکار خانم: فرامرزي سالار

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
استيگما (داغ اجتماعي) فرآيندي رواني ـ اجتماعي است که از برچسب زدن آغاز مي گردد و به طرد و انزواي اجتماعي منتهي مي شود. دو نوع استيگماي خود و وابستگان وجود دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي استيگماي دروني شده در مادران داراي فرزند با نشانگان داون مي باشد.
دو سوال پژوهش عبارتند از: آيا استيگماي دروني شده در مادران داراي فرزند با نشانگان داون وجود دارد؟ و عوامل پيش بيني کننده ميزان استيگما در اين افراد چيست؟ روش پژوهش توصيفي و از نوع زمينه يابي بود. بدين منظور از بين مادران داراي فرزند با نشانگان داون تحت پوشش بهزيستي استان اصفهان تعداد ۷۴ نفر به روش تصادفي ساده انتخاب و در پژوهش شرکت داده شدند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش، پرسشنامه محقق ساخته داراي پايايي و اعتبار مناسب بود. داده ها با استفاده از روش هاي آماري t تک نمونه اي و تحليل رگرسيون چندگانه مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج نشان دادند که استيگماي دروني شده در مادران داراي فرزند با نشانگان داون وجود داشته و سن مادر مهم ترين پيش بيني کننده ميزان استيگما در آنان است. هم چنين مادران با سطوح تحصيلي مختلف داراي فرزندان دختر و پسر (در دامنه سني کودکي تا جواني) مبتلا به نشانگان داون، استيگماي دروني شده را تجربه مي کنند.