مقاله بررسي چند شگرد روايي در قصه هاي مثنوي که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در نقد ادبي از صفحه ۱۴۱ تا ۱۶۲ منتشر شده است.
نام: بررسي چند شگرد روايي در قصه هاي مثنوي
این مقاله دارای ۲۲ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله روايت
مقاله قصه
مقاله ماضي روايتي
مقاله افعال بيروني و دروني
مقاله پيش رفتگي روايت
مقاله روايت ميان افزود
مقاله مثنوي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: مهدي زاده فرد بهروز
جناب آقای / سرکار خانم: امامي نصراله

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
روايت داستاني با دامنه اي به نسبت گسترده، مورد توجه محافل نقدادبي است. از سويي ديگر، درهم تنيدگي عنصر روايت با ديگر عناصر داستاني موجبات حضور چشم اندازهاي متنوعي را در زمينه نقد داستان فراهم آورده است. برآيند نوشتار حاضر، توضيح و تحليل چند شگرد روايي و تلاش براي کاربردي کردن آن ها در بازتاباني مصاديقشان در قصه هاي مثنوي است. چهار مفهوم کلي ماضي روايتي، افعال جريان بيـروني و دروني، پيش رفتگي روايت و روايت ميان افزود، شاکله کلي اين مقاله را تشکيل مي دهد. در محور ماضي روايتي، تفاوت بارز کارکرد زمان افعال در متون تخيلي و واقعي بيان مي شود. در محور بعدي توضيح داده مي شود که گزارش افعال بيروني اشخاص مانند خوردن، پوشيدن، دويدن و … از عهده متون غيرداستاني نيز برمي آيد؛ اما بيان افعال دروني همچون فکر کردن، اميدوار بودن و… صرفا به ظرفيت متون تخيلي و داستاني بازبسته است. در قسمت سوم مقاله، مباحث روايت خطي و شکست روايت خطي مطرح مي شود و سرانجام در قسمت پاياني، مفهومِ روايت ميان افزود تشريح مي شود؛ توضيـح اينکه روايت ميان افزود ناظر بر قصه هايي است که چارچوب روايت در آن ها به شکلي تنــاوبي ميان کنش داستــاني و گفت و گوي شخصيت ها پيش مي رود.