مقاله بررسي ژن aac(6’)Ie-aph(2’’)Ia در ميان سويه هاي باليني انتروکوک و تشخيص سويه هاي مقاوم به سطح بالاي جنتامايسين که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۹ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۲۵ تا ۳۲ منتشر شده است.
نام: بررسي ژن aac(6’)Ie-aph(2’’)Ia در ميان سويه هاي باليني انتروکوک و تشخيص سويه هاي مقاوم به سطح بالاي جنتامايسين
این مقاله دارای ۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله انتروكوك
مقاله جنتامايسين
مقاله مقاومت آنتي بيوتيكي

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دادفرما نرگس
جناب آقای / سرکار خانم: اسكويي مهوش
جناب آقای / سرکار خانم: ايماني فولادي عباسعلي
جناب آقای / سرکار خانم: فرخ پريسا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: انتروکوکها بعنوان يکي از مهمترين پاتوژنهاي عامل عفونتهاي بيمارستاني ظاهر شده اند. علاوه بر مقاومت هاي ذاتي به بسياري از عوامل ضد ميکروبي، مقاومت هاي وابسته به پلاسميد و ترانسپوزون را ايجاد مي کنند که مقاومت به سطح بالاي جنتامايسين (HLGR) از جمله آنها است. HLGR در انتروکوک ها باعث شکست سينرژيسم دارويي يک آمينوگليکوزيد به همراه يک عامل فعال بر عليه ديواره سلولي مي شود. معمولا پيدايش سويه هاي  (MIC ³۵۰۰mg/m1)در اثر حضور ژن aac(6′)-Ie-aph(2″)-Ia است.
روش كار: در اين مطالعه تجربي در مجموع ۱۴۲ انتروکوک از بيماران جدا شد. تشخيص گونه انتروکوکها بر اساس تستهاي بيوشيميايي صورت گرفت و تست هاي حساسيت آنتي بيوتيکي به روش انتشار از ديسک انجام شد. براي جدا کردن انتروکوکهاي HLGR از ديسکهاي جنتامايسين (۱۲۰ mg) استفاده شد. MIC براي جنتامايسين به روش براث ميکروديلوشن تعيين شد. PCR براي شناسايي ژن aac(6′)Ie-aph(2″)Ia و واکنش هضم آنزيمي توسط آنزيم محدودالاثر Sca1 انجام شد. يکي از محصولات PCR تعيين توالي و با سويه استاندارد BLAST شد.
نتايج: از ۱۴۲ سويه (%۴۳٫۷) ۶۲ آنها HLGR بودند. ۵۵ سويه HLGR، داراي MIC برابر با ۵۱۲-۱۰۲۴ يکرو گرم بر ميلي ليتر داشتند. همه سويه هاي HLGR بجز يکي از آنها داراي ژن aac(6′)-Ie-aph(2″)-Ia بودند. %۴۲ از مجموع E.faecalis ها و %۴۴ از مجموع E.faecium ها، HLGR بودند. در سويه هاي HLGR شيوع مقاومت به آنتي بيوتيکهاي مورد بررسي و مقاومتهاي چند دارويي ((MDR در مقايسه با non–HLGR بيشتر بود. شيوع اين مقاومتها در گونه هاي فسيوم بيشتر از فکاليسها بود.محصول PCR تعيين توالي شده با توالي موجود در Genebank مقايسه و تاييد شد.
نتيجه نهايي: شيوع بالاي MDR و HLGR مشکل عمده اي در مراکز درماني در ايران مي باشد و گسترش ژن aac(6′)-Ie-aph(2″)-Ia مسوول ايجاد اين مقاومت در تهران است.