مقاله بررسي کفايت برنامه درسي باليني رشته مامايي در دستيابي دانشجويان به اهداف يادگيري پايه از ديدگاه دانشجويان و اساتيد که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز ۱۳۸۸ در مجله دانش و تندرستي از صفحه ۲۸ تا ۳۳ منتشر شده است.
نام: بررسي کفايت برنامه درسي باليني رشته مامايي در دستيابي دانشجويان به اهداف يادگيري پايه از ديدگاه دانشجويان و اساتيد
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برنامه درسي باليني
مقاله اهداف يادگيري پايه
مقاله دانشجوي مامايي
مقاله اساتيد

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: دادگري علي
جناب آقای / سرکار خانم: كساييان امير
جناب آقای / سرکار خانم: آتش سخن گيتي
جناب آقای / سرکار خانم: ناصري فدافن ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: دادور ليلا
جناب آقای / سرکار خانم: كلاتجاري مهرداد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: دستيابي به استانداردهاي حرفه اي در علوم پزشکي و از جمله در حرفه مامايي از طريق حصول اهداف مهارت باليني حرفه صورت مي پذيرد. با توجه به اهميت برنامه درسي باليني، مطالعه حاضر با هدف تعيين نظرات دانشجويان و اساتيد رشته مامايي در خصوص کفايت برنامه درسي باليني در دستيابي دانشجويان به اهداف يادگيري پايه طرح ريزي و اجرا شده است.
مواد و روش ها: اين پژوهش يک مطالعه توصيفي – تحليلي است که در دانشگاه علوم پزشکي شاهرود و در سال ۱۳۸۷ انجام گرديد. نمونه هاي پژوهش شامل ۵۷ نفر از دانشجويان سال آخر و ۹ نفر از اساتيد اين رشته بودند. پرسش نامه پژوهش سه درس اختصاصي «بارداري»، «زايمان» و «زنان» را با ۳۹ گويه مورد سنجش قرار مي داد. پاسخ هاي افراد شرکت کننده در مقياس ليکرت از کاملا تا اصلا متفاوت بود.
نتايج: بررسي و مقايسه دو گروه واحدهاي شرکت کننده در پژوهش نشان داد که آن ها ميزان دستيابي به اهداف آمورشي باليني را به شکل متفاوتي ارزيابي نمودند. ميانگين نمرات به خود در بين دانشجويان در سه درس فوق به ترتيب ۱۸٫۲±۶۵٫۰، ۲۴٫۸±۵۰٫۹ و ۲۵٫۵±۵۴٫۴ با نمره کل ۲۰٫۶±۵۸٫۷ بود. نتايج وجود اختلاف معنادار را بين نمرات دانشجويان و اساتيد در سه درس مذکور نشان مي دهد.
نتيجه گيري: با توجه به نتايج، به نظر مي رسد که ايجاد تغييرات وسيع در محيط هاي باليني و آموزشي نظير جلب همکاري بيش تر پرسنل باليني با سيستم آموزشي و دانشجويان، جلب پذيرش بيماران نسبت به مشارکت باليني فعال تر دانشجويان در امر درمان ضروري باشد تا به احساس کفايت بيش تري در دانشجويان بيانجامد.