مقاله بررسي کيفيت خواب و استفاده از داروهاي خواب آور در بالغين بستري در بخش هاي داخلي بيمارستان اکباتان همدان که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در زمستان ۱۳۸۸ در مجله علمي دانشگاه علوم پزشکي و خدمات بهداشتي درماني همدان از صفحه ۳۱ تا ۳۶ منتشر شده است.
نام: بررسي کيفيت خواب و استفاده از داروهاي خواب آور در بالغين بستري در بخش هاي داخلي بيمارستان اکباتان همدان
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله اختلالات به خواب رفتن و در خواب باقي ماندن
مقاله بستري شدن در بيمارستان
مقاله خواب
مقاله خواب آورها و آرام بخش ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: زراعتي فاطمه
جناب آقای / سرکار خانم: سيف ربيعي محمدعلي
جناب آقای / سرکار خانم: عراقچيان مليحه
جناب آقای / سرکار خانم: صبوري طاهره

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه و هدف: بستري شدن در بيمارستان مي تواند به طور چشمگيري الگوي خواب را مختل کند. با توجه به شيوع مشکل بي خوابي و مصرف گسترده بنزوديازپين ها و ساير داروهاي خواب آور در بيماران بستري اين مطالعه با هدف تعيين کيفيت خواب و چگونگي استفاده از داروهاي خواب آور در بيماران بزرگسال بستري در بخشهاي داخلي بيمارستان اکباتان همدان در سال ۱۳۸۶ انجام پذيرفت.
روش کار: مطالعه به روش توصيفي، تحليلي ـ مقطعي انجام گرفت و به ارزيابي کيفيت خواب در ۳۰۰ بيمار بالاي ۱۸ سال بستري در بخش هاي داخلي که رضايت به شرکت در مطالعه داشتند پرداخت. پرسشنامه کيفيت خواب پترزبورگ (PSQI) براي ارزيابي کيفيت خواب بيماران در دو زمان بدو مراجعه و حين ترخيص تکميل شد. همچنين ارتباط فاکتورهاي موثر در کيفيت خواب مانند سن، جنس، وضعيت تاهل، تحصيلات و مصرف داروهاي خواب آور در دو مرحله قبل و در طول مدت بستري در بيمارستان مورد بررسي قرار گرفت. اطلاعات بدست آمده توسط نرم افزارSPSS  و با استفاده از آزمونهاي آماري t-test و ANOVA تجزيه و تحليل شدند.
نتايج: در بدو مراجعه %۳۶ بيماران کيفيت خواب مطلوب (امتياز کمتر از ۵) داشتند، در حاليکه اين درصد در حين ترخيص باز هم کاهش يافته به %۱۸٫۳ رسيد. ميانگين کلي امتياز کيفيت خواب در بدو مراجعه ۶/۷ و در هنگام ترخيص ۴/۹ بود که نشانگر بدتر شدن کيفيت خواب مي باشد و اين تفاوت از لحاظ آماري معنادار بود (P<0.05). %23 از بيماران در مدت بستري در بيمارستان داروي خواب آور استفاده مي کردند در حاليکه قبل از بستري هيچ داروي خواب آوري استفاده نمي کردند. در همه بيماران از بنزوديازپين ها به عنوان داروي خواب آور استفاده شده بود. در گروه سني ۳۰-۱۸ سال اختلاف معني داري در بدتر شدن کيفيت خواب نسبت به ساير گروههاي سني حين ترخيص وجود داشت.
نتيجه ‌نهايي: بيماران در حين ترخيص، کيفيت خواب بدتري را نسبت به بدو مراجعه تجربه کردند. به نظر مي رسد عليرغم استفاده گسترده از داروهاي خواب آور مشکل بدتر شدن خواب در بيمارستان ها همچنان پابرجا مانده است.