مقاله بررسي گونه ايزوله هاي ضايعات ليشمانيوز پوستي در بيماران با عدم پاسخ به درمان با گلوکانتيم در شهر بم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در بهار ۱۳۹۰ در مجله دانشگاه علوم پزشكي كرمان از صفحه ۱۲۳ تا ۱۳۳ منتشر شده است.
نام: بررسي گونه ايزوله هاي ضايعات ليشمانيوز پوستي در بيماران با عدم پاسخ به درمان با گلوکانتيم در شهر بم
این مقاله دارای ۱۱ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله ليشمانيوز پوستي
مقاله ليشمانيا تروپيکا
مقاله مقاومت دارويي
مقاله Nested PCR
مقاله بم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: پور ريحانه
جناب آقای / سرکار خانم: شريفي ايرج
جناب آقای / سرکار خانم: كاظمي بهرام
جناب آقای / سرکار خانم: زارعان مهدي

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: ليشمانيوز پوستي بيماري انگلي شايع در جهان از جمله ايران است. ليشمانيا تروپيکا و ليشمانيا ماژور عوامل ليشمانيوز پوستي در ايران مي باشند و شهر بم يکي از کانون هاي بسيار قديمي و شناخته شده آن محسوب مي شود. هدف از اين مطالعه، تعيين گونه ايزوله هاي مقاوم به گلوکانتيم (مگلومين آنتي مونات) است تا راه کاري مناسب براي برنامه ريزي و کنترل بيماري در بم، فراهم شود.
روش: اين مطالعه طي سال هاي ۱۳۸۷-۱۳۸۸ در شهر بم و دانشکده پزشکي کرمان صورت گرفت. از مجموع ۲۱۲۶ بيمار مبتلا به ليشمانيوز پوستي مراجعه کننده به مرکز سالک بم، ۲۳۵ نفر (%۱۱٫۱) با عدم پاسخ به گلوکانتيم بودند که ۵۱ نفر از آنان، به طور تصادفي انتخاب و پس از نمونه گيري و انجام مراحل کشت و استخراج DNA، با روش Nested-PCR، تعيين گونه شدند.
يافته ها: در اين بررسي، ۱۲۲ نفر (%۵۱٫۹) از بيماران با عدم پاسخ به درمان با گلوکانتيم مذکر و ۱۱۳ نفر (%۴۸٫۱) مونث بودند. هيچ گونه اختلاف آماري معني داري بين دو جنس مشاهده نگرديد. حداکثر موارد عدم پاسخ به درمان در گروه هاي سني ۱۱-۲۱ سال (%۲۹٫۴)، سپس £۱۰ سال (%۲۱٫۶) و کمترين فراواني (%۵٫۹) در گروه سني بالاي ۵۵ سال ديده شد. بيشتر ضايعات بر روي صورت (%۵۵٫۵) بود،%۶۴٫۵  از بيماران داراي يک زخم بودند و %۳۳٫۳ از آنها دارو را به صورت موضعي دريافت داشتند. واکنش PCR، گونه انگل عامل بيماري را در تمامي ۵۱ ايزوله مورد بررسي، ليشمانيا تروپيکا مشخص نمود.
نتيجه گيري: اين مطالعه براي اولين بار در شهر بم بر روي نمونه هاي عدم پاسخ به گلوکانتيم، صورت گرفته است. از آنجا که تعداد موارد بيماري و ميزان بروز مقاومت در سال هاي اخير به ويژه بعد از زلزله ۱۳۸۲ افزايش يافته است، مطالعات بيشتري جهت شناسايي تنوع ژنتيکي ايزوله هاي مقاوم به منظور استفاده از داروهاي جديدتر ضروري به نظر مي رسد.