مقاله بررسي گونه هاي وزن در غزل شاعران بزرگ سده هاي دهم، يازدهم و دوازدهم که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در پاييز و زمستان ۱۳۸۹ در فنون ادبي از صفحه ۱ تا ۱۸ منتشر شده است.
نام: بررسي گونه هاي وزن در غزل شاعران بزرگ سده هاي دهم، يازدهم و دوازدهم
این مقاله دارای ۱۸ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله سبك هندي
مقاله غزل
مقاله وزن
مقاله بحر و تنوع آن ها

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: كرمي محمدحسين
جناب آقای / سرکار خانم: مرادي محمد

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
وزن از عناصر اصلي شعر است. در ادبيات فارسي به علت ماهيت ويژه اي كه اين عنصر دارد، با وجود سال ها تلاش شاعران نوپرداز و شعر سپيدسرا، هنوز به عنوان شاخص اصلي شعر قلمداد مي شود. در ميان قالب هاي سنتي، غزل به عنوان قالبي ثابت در هزارسال ادبيات فارسي، باتوجه به شكل ظاهري اش پيوندي تنگاتنگ با وزن و عروض دارد. اين پيوند وقتي اهميت بيش تر مي يابد كه فرض كنيم، جدا از ظاهر ثابت و محدود عروضي غزل در ادبيات فارسي، هر شاعر متناسب با ضرورت هاي ساختاري، ذوقي و محتوايي شعرش در دوره هاي گوناگون و سبك هاي مختلف، دايره اي ويژه خود در قلمرو عروض رسم مي كند.
در اين پژوهش سعي شده است با بررسي وزن نزديك ۱۴۰۰۰ غزل از گروهي از غزل سرايان شاخص فارسي در قرن هاي دهم، يازدهم و دوازدهم، ضمن بررسي جايگاه گونه ها و بحرهاي مختلف در غزل اين شاعران، وزن هاي اصلي در آثار آنان مشخص شود و شاعران مطرح نيز از نظرتنوع در انتخاب وزن معرفي شوند. هم چنين سعي شده است، وزن هاي اصلي هر دوره، متناسب با مفاهيم و سبك هاي مختلف معرفي شوند.