مقاله بررسي ۸ ساله تومورهاي بدخيم سينوس هاي پارانازالدر بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران که چکیده‌ی آن در زیر آورده شده است، در تابستان ۱۳۸۸ در مجله گوش، گلو، بيني و حنجره ايران از صفحه ۶۷ تا ۷۲ منتشر شده است.
نام: بررسي ۸ ساله تومورهاي بدخيم سينوس هاي پارانازالدر بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشكي تهران
این مقاله دارای ۶ صفحه می‌باشد، که برای تهیه‌ی آن می‌توانید بر روی گزینه‌ی خرید مقاله کلیک کنید.
کلمات مرتبط / کلیدی:
مقاله برداشت جراحي
مقاله جراحي آندوسکوپيک
مقاله سينوسهاي پارانازال
مقاله شيمي درماني
مقاله راديوتراپي
مقاله نئوپلاسم هاي بدخيم

نویسنده(ها):
جناب آقای / سرکار خانم: نراقي محسن
جناب آقای / سرکار خانم: كريمي ابراهيم
جناب آقای / سرکار خانم: معتمد ام البنين
جناب آقای / سرکار خانم: حيدرعلي مونا

چکیده و خلاصه‌ای از مقاله:
مقدمه: تومورهاي سينوس هاي نازال و پارانازال معمولا به صورت علايم غيراختصاصي و خوش خيم بروز مي کنند. لذا اکثر بيماران در مراحل بسيار پيشرفته و غيرقابل علاج قطعي مراجعه مي کنند. در اين مطالعه علايم باليني، نوع آسيب شناسي و درمان بدخيمي هاي سينوس هاي پارانازال در بيماران بيمارستان هاي دانشگاه علوم پزشکي تهران بررسي شده است.
روش کار: اين مطالعه توصيفي با بررسي اطلاعات استخراج شده از پرونده هاي بيماران مبتلا به کانسرهاي سينوس هاي پارانازال که در فاصله سال هاي ۸۶ – ۱۳۷۹ در بيمارستان هاي امير اعلم و امام خميني بستري شدند انجام پذيرفت.
نتايج: از ۷۵ بيمار مورد مطالعه ۴۷ نفر مرد و ۲۸ نفر زن بودند. ميانگين سني افراد ۱۴٫۱±۵۵ سال بود. شايع ترين سينوس درگير، سينوس ماگزيلاري (۸۶٫۷%) بوده و ۱۸ نفر هم زمان درگيري ساير سينوس ها را داشتند. شايع ترين آسيب شناسي (۴۰%) کارسينوم سلول سنگفرشي و شايع ترين علامت باليني انسداد بيني بود (۲۸%) و پس از آن دوبيني و تورم صورت بود. ۴۲ نفر از بيماران در بدو مراجعه درگيري چشمي و ۴۶ نفر هم متاستاز دور دست داشتند. رزکسيون تومور در ۱۱ نفر از بيماران به روش آندوسکوپيک انجام شد.
نتيجه گيري: به نظر مي رسد که وجود درگيري چشمي و متاستاز دوردست در تعداد زيادي از بيماران مبتلا به کانسرهاي سينوس هاي پارانازال حين مراجعه، نشان دهنده عدم توجه به علايم غيراختصاصي اين بيماري مي باشد که خود لزوم آموزش بيشتر علايم و نشانه هاي اين بيماران را مورد تاکيد قرار مي دهد.