سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: نهمین همایش انجمن زمین شناسی ایران

تعداد صفحات: ۱

نویسنده(ها):

ولی شهریار – دانشجوی کارشناسی ارشد پترولوژی دانشگاه تبریز
علی عامری – هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
احمد جهانگیری – هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز
محسن موید – هیئت علمی گروه زمین شناسی دانشگاه تبریز

چکیده:

توده نفوذی آلکالن بزقوش در زون البرزغربیآذربایجان در جنوب شهرستان سراب و در رشته کوههای بزقوش واقع شده است . بافت اصلی و عمده این سنگها هیپ ایدیومورفیک بوده وکانیهای اصلی این سنگها فلدسپات آلکالن ( عمدتاَ ارتوز ) ، پلاژیوکلاز ، نفلین ، و بیوتیت است مبنای ترکیب مودال این سنگها بیوتیت نفلین مونزوسینیت می باشد . ویژگی پتروگرافی و وجود بافتهای مختلف نشانگر تغییر در ترکیب و فشار ماگما در حین تبلور است . مطالعات ژئوشیمیایی نشان می دهد که این سنگها از ماگمای آلکالن غنی از پتاسیم تشکیل شده و همچنین با توجه به کانی شناسی وژئوشیمی این نفلین سینیت ها از نوع میاسکایتیک ( Miaskitic ) می باشند . رفتار عناصر کمیاب این سنگهادر دیاگرامهای عنکبوتی نرمالیزه شده به گوشته اولیه و MORBنشان میدهد که این سنگها از عناصر Rb ، Ba ، K و U غنی شدهاند و عناصر Nb ، Ti در آن آنومالی منفی نشان میدهد . محیط تکتونیکی این سنگها بر اساس دیاگرامهای محیط تکتونیکی قوس ماگمایی بعد تصادم است .