سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: دهمین کنگره علوم خاک ایران

تعداد صفحات: ۲

نویسنده(ها):

حسینعلی علیخانی – عضو هیات علمی پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران .

چکیده:

در فناوری تولید ورمی کمپوست، عبور آرام، مداوم و مکرر مواد زاید از مسیر دستگاه گوارش کرم خاکی همراه با اعمال خرد کردن، سائیدن و مخلوط کردن که در بخش های مختلف مسیر گوارشی کرم انجام می شود هم چنین آغشته کردن این مواد با انواع ترشحات گوارشی همچون ذرات کربنات کلسیم، آنزیم ها، مواد مخاطی، ترشحاتجلدی، متابولیست های مختلف دستگاه گوارش بقایای کرم و کوکون های کرم های کمپوستی و بلاخره ایجاد شرایطمناسب برای سنتز اسیدهای هومیک ، در مجموع موادی را تولید می کنند که خصوصیاتی کاملاً متفاوت با مواد بلعیده شده اولیه را پیدا می کند و به لحاظ اثرات سینزژیستی در رشد گیاه در جمله کودهای محرک رشد گیاه ( PGPS ) قرار گرفته اند تاثیر کرمهای خاکی بر رشد گیاهی، ممکن است بجز وجود عناصر غذایی پرمصرف و
کم مصرف در ترشحات و مدفوع کرم به میزان قابل توجه، ناشی از چندین عامل دیگر نیز باشد هدف اصلی از این پژوهش بررسی سودمندی ناشی از افزودن مستقیم کرم های کمپوستی همراه و یا بدون مواد آلی بخاک و مقایسه آن با افزودن ورمی کمپوست در میزان رشد و عملکرد گیاه ذرت می باشد .