سال انتشار: ۱۳۸۶

محل انتشار: ششمین کنفرانس اقتصاد کشاورزی ایران

تعداد صفحات: ۱۵

نویسنده(ها):

حسین مهرابی بشرآبادی – استادیار بخش اقتصاد کشاورزی دانشگاه شهید باهنر کرمان

چکیده:

در این تحقیق با استفاده از نمونه تصادفی ۷۷۰ تایی در سال ۱۳۸۴ ، مزیت نسبی و آثار سیاستی درتولید ۱۴ محصول زراعی در ۱۲ شهرستان استان کرمان، محاسبه و مقایسه شده است . برای محاسبه شاخصهای مزیت نسبی و آثار سیاستی از ماتریس تحلیل سیاستی ) ) PAM استفاده شده است . این شاخصها شامل هزینه منابع داخلیDRC ، هزینه به منفعت اجتماعی SCB ، ضریب حمایت اسمی از نهاده ها NPIC، حمایت اسمی از بازارمحصول ) ) NPC ، حمایت موثر از محصول ) ) EPC و سودآوری خالص اجتماعی ) ) NSP است . نتایج بدست آمده نشان می دهد که به طور متوسط در کل استان، تولید گندم، جو و عدس دارای مزیت نسبی نبوده و سایر محصولات دارای مزیت نسبی است؛ اما این نتایج در هر یک از شهرستاهای مورد مطالعه دارای تفاوت اساسی است . بیشترین مزیت نسبی م ربوط به پیاز و هندوانه است . نهاده ها، در کلیه محصولات تحت بررسی، حمایتمی شود . حمایت اسمی از بازار محصول و نیز حمایت موثر، در گندم و جو به نفع تولید کنندگان بوده و در سایر محصولات اینگونه نیست . حد اکثر سودآوری خالص اجتماعی در استان کرمان مربوط به تولید هندوانه است .