سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: پنجمین کنفرانس هیدرولیک ایران

تعداد صفحات: ۹

نویسنده(ها):

مجتبی صانعی – استادیار پژوهشی مرکز تحقیقات حفاظت خاک و آبخیزداری
محمدعلی بنی هاشمی – استادیار آموزشی گروه عمران-دانشکده فنی دانشگاه تهران
حجت ا… قربانی خانی – دانشجوی کارشناسی ارشد سازه های آبی گروه عمران دانشکده فنی دانشگاه ته

چکیده:

از جمله روشهای حفاظت سواحل، ساخت سازه هائی است که بر خطوط جریان تاثیر گذاشته و موجب انحراف آنها از دیواره های فرسایش پذیر به میان رودخانه می شود و یا با کاهش سرعت از شدت برخورد جریان با دیواره کاسته و توانایی رسوب گذاری جریان را افزایشمی دهند. آب شکن ها سازه هایی هستند که معمولا در حفاظت دیواره ی خارجی قوس ها و طرح های اصلاح مسیر رودخانه، بطور گسترده مورد استفاده قرار می گیرند. از جمله مسائل مهم در طراحی آب شکن ها، پدیده آب شکستگی موضعی دماغه آنها می باشد که به علت تنگ شدگی مقطع جریان و وجود گردابه های قوی بوجود می آید. در این تحقیق بررسی آزمایشگاهی راه های کاهش فرسایش در دماغه اولین آبشکن انجام می گیرد. برای این منظور از یک آبشکن کوتاه تر(فرعی) دئر بالادست اولین آبشکن استفاده می شود که به دو صورت عمود بر جریان و زوایه دار نسبت به جریان قرار می گیرد.نتایج بر اساس برازش رگرسیونی بر داده های آزمایشگاهی به صورت رابطه ای جهت تخمین میزان کاهش آبشستگی دماغه اولین آبشکن نسبت به دو حالت بدون آبشکن فرعی و با آن ارائه شده است.