سال انتشار: ۱۳۹۲
محل انتشار: هفتمین کنگره ملی مهندسی عمران
تعداد صفحات: ۸
نویسنده(ها):
علی خدابخشی – مدرس گروه عمران،دانشگاه آزاد اسلامی ،مرکز زاغه،باشگاه پژوهشگران جوان،خرم آباد،ایران
مجتبی صانعی – دانشیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیز داری کشور
عبدالنبی عبده کلاه چی – دانشیار پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیز داری کشور
حمیدرضا باباعلی – هیئت علمی دانشگاه آزاد اسلامی واحد خرم آباد

چکیده:
آبشستگی موضعی اطراف پایه های پل یک پدیده دینامیکی است که به عوامل زیادی هم چون عمق و سرعت جریان،زاویه برخورد جریان با پایه، شکل و ابعاد پایه و… بستگی دارد.از آنجایی که گسترش چاله آبشستگی پایداری سازه پل را به مخاطره می اندازد ،پیش بینی میزان آبشستگی و اتخاذ تدابیر لازم برای کنترل آن ضروری است.برای مقابله با پدیده آبشستگی اطراف پایه سه روش عمده قراردادن فونداسیون پایین تر از عمق گودال ،کاهش قدرت گرداب نعلاسبی و ایجاد پوشش حفاظتی سنگ چین موجود است.دو روش از روش های موجود برای کاهش قدرت جریان نعل اسبی وبهدنبالآن کنترل آبشستگی موضعی تک پایه میانی پل عبارتند از استفاده از ایجاد شکاف در بدنه پایه و یا استفاده از کف بنددر رودخانه نزدیک پایه پل. در تحقیق حاضر برای بررسی تاثیر توام شکاف و کف بند بر میزان آبشستگی موضعی پایه های پل( با تاکید بر تک پایه میانی) بر اساس ضوابط موجود که در بخش مواد و روش ها به آن اشاره می شود از یک پایه استوانه ای به قطرD=6cmو فلومی به عرضB=60 cm واقع در آزمایشگاه هیدرولیک پژوهشکده حفاظت خاک و آبخیزداری کشور استفاده شد.به منظور تکمیل تحقیقات از شکافی به ابعاد (ارتفاعDو عرضD/4 که در پایه تعبیه شده بود و کف بندی به ابعاد (ارتفاع ۱۵ سانتی متر وعرض برابر فلوم و ضخامت ۴میلی متر)،شکاف وکف بند به صورت توام استفاده و مشخص شد هنگامی که شکاف به اندازهD/2 زیر بستر قراردارد و کف بند به اندازه۰Dچسبیده به پایه) در بالادست مستقر است ،عمق آبشستگی بالادست پایه در محدوده اعداد فرود مورد آزمایش( ۰٫۳۱۴≤Fr≤ ۰٫۲۴۴ )، از ۹۸٫۰۸ درصد تا ۱۰۰ درصد کاهش پیدا می کند