سال انتشار: ۱۳۸۴

محل انتشار: دوازدهمین کنفرانس دانشجویی مهندسی عمران

تعداد صفحات: ۸

نویسنده(ها):

روزبه عباسی – دانشجوی کارشناسی ارشد مهندسی عمران محیط زیست دانشگاه مازندران
شروین بابای – دانشجوی کارشناسی مهندسی عمران دانشگاه مازندران
حسن امینی راد – استادیار و عضو هیئت علمی دانشگاه مازندران

چکیده:

شیرابه زباله با توجه به بارآلی بالا یکی از آلاینده های خطرناک محیط زیست می باشد. امروزه در دنیا فعالیت های بسیاری در جهت تصفیه شیرابه انجام گرفته است که یکی از روشهای متداول برای کاهش بار آلی بالای شیرابه و مواد سمی (ازجمله فلزات سنگین) و همچنین ایجاد شرایط مناسب برای سیتم های تصفیه بیولوژیکی استفاده از ترسیب شیمیایی می باشد.در این تحقیق در جهت انمتخاب ماده منعقد کننده مناسب در ترسیب شیمیایی شیرابه گرفته شده از محل دفع مواد زاید شهر بابل دو منعقدکننده آلوم و آهک و یک کمک منعقد کننده کاتیونی انتخاب گردید و به کمک آزمایش جار برای مقادیر از این د منعقد کننده در کنار کمک منعقد کننده موجود بهترین ماده و دز منعقدکننده با توجه به شرایط مختلف از جمله راندمان کاهش COD و کار و همچنین لحاظ جنبه های اقتصادی انتخاب گردید.